Het glorieuze bastaarddom

Het uur van de wolf: Tom Lanoye, mag het iets meer zijn?Ned. 2, 23.05 - 00.00 uur

Nog steeds een jeune premier, zegt een fan. In de documentaire Tom Lanoye: mag het iets meer zijn van Guido de Bruyn zie je dat de Vlaamse schrijver – inmiddels een korte mollige vijftiger met wisselende, artistieke brillen – even springerig en fel is als ten tijde van zijn debuutroman Een slagersjongen met een brilletje in 1985.

Tom Lanoye (1958) schreef voor dit jaar het Boekenweekgeschenk en is daarom deze week alom aanwezig. Zijn moeder was toneelamateur, zijn vader was slager, wat volgens Lanoye ook een vorm van performancekunst is. Als middenstandszoon ziet hij in dat de literator ook een winkel heeft, dat hij zijn waar luidkeels moet aanprijzen. Hij is een veelzijdig man, zo blijkt. Niet alleen bekwaamt hij zich in alle literaire genres, hij mengt zich ook in het Vlaamse politieke debat, hij was pionier van het Vlaamse homohuwelijk, en hij treedt veelvuldig op met een onemanshow die veel meer biedt dan een avondje voordracht.

Dat hij zich in vele gedaantes manifesteert, hoort volgens hem bij zijn vaderland: „Het glorieuze bastaarddom van België. Ik hou van gespletenheid, want dan ben je meer dan één ding.” ‘Uitgepuurd proza’, zoals dat de norm is in Nederland, is aan hem niet besteed. Lanoye schrijft liever copieuze literatuur als een rumoerig twaalfgangenmaal; toneelstukken van twaalf uur, trilogieën van 900 pagina’s. Lanoye: „Het adagium ‘mag het iets meer zijn’ is er van jongs af aan ingepompt.”

Wilfred Takken