Geen poespas, trappen!

Lieuwe Westra (29) eindigde verrassend als tweede in de rittenkoers Parijs-Nice, achter de Brit Bradley Wiggins. „Hij heeft de knop omgezet”, zegt Michael Boogerd, in 1999 de laatste Nederlandse winnaar.

REFILE - CORRECTING DATE Vacansoleil team rider Lieuwe Westra of the Netherlands cycles during the individual time trial and final stage of the 70th Paris-Nice cycling race between Nice and Col d'Eze March 11, 2012. Westra finished second. REUTERS/Eric Gaillard (FRANCE - Tags: SPORT CYCLING OLYMPICS) REUTERS

Acht luttele seconden kwam Lieuwe Westra uiteindelijk tekort voor de eindzege in Parijs-Nice. Maar met een tweede plaats in de afsluitende klimtijdrit over 9,6 kilometer, op slechts twee tellen achter rit- en eindwinnaar Bradley Wiggins, leverde de renner uit de Vacansoleilploeg gisteren opnieuw een bijzondere prestatie. Eerder in de achtdaagse rittenkoers versloeg hij toppers als Wiggins en Alejandro Valverde al in een bergrit met aankomst op een serieuze klim naar Mende. „Ongelofelijk”, stamelde Westra (29) na de huldiging op de top van de Col d’Eze. „Nog nooit was ik zo sterk.”

Hoe bijzonder is deze tweede plaats?

Slechts vier Nederlandse wielrenners wonnen ooit Parijs-Nice: Jan Janssen (1964), Joop Zoetemelk (1974, ’75 en '79), Gerrie Knetemann (1978) en Michael Boogerd (1999). In 2008 was Robert Gesink de laatste Nederlander die streed voor de eindzege: vierde. „Ik vind het veelzeggend dat Westra zo’n grote stap kan zetten in een zware koers als Parijs-Nice”, zegt Boogerd over zijn bijna-opvolger. „Vooral bergop heeft hij me geïmponeerd. Dat belooft wat voor de Waalse klassiekers en de Tour.”

Wie is Westra?

De Fries uit Molenend was jarenlang stratenmaker, voordat hij in 2008 bij Vacansoleil doorbrak in het profpeloton. „Hij heeft eerst zeven jaar op zijn knietjes tussen de stenen gezeten”, vertelt Boogerd, die Westra twee jaar geleden leerde kennen als gast in het tv-programma van Mart Smeets tijdens de Tour. „Hij hing in het café, rookte shag en wat al niet meer. Zijn lichaam is in die jaren volledig uitgehard. Dit soort mannen kan een beetje pijn lijden.” Westra zag in zijn eerste profjaren niet op tegen een monsterontsnapping. „No-nonsense renner, geen poespas, gewoon trappen”, typeert Boogerd. Ut Beest, zoals zijn bijnaam luidt, won in 2009 de Ronde van Picardië en behaalde als pure hardrijder volop ereplaatsen in tijdritten.

Waarom breekt Westra nu pas door?

„Meestal zie je renners een dergelijke sprong maken als ze 23 of 24 zijn”, zegt Boogerd. „Lieuwe heeft nu de knop omgezet.” Zeker als klimmer maakt Westra, die in de voorbereiding op het seizoen drie tot vier kilo afviel, opvallend grote progressie. Boogerd: „Op de klim naar Mende rijdt hij mee met mannen als Valverde en Wiggins, en durft hij zelfs nog aan te vallen. Ik zag hem een gat dicht rijden op Cunego. Niet dat benauwde, maar gáán. Wat een punch!” Ook in de afsluitende klimtijdrit op de Col d’Eze had Westra na het steile eerste gedeelte de snelste tussentijd, om in het tweede deel alleen ten opzichte van de pure specialist Wiggins een paar seconden te verliezen.

Is Westra de enige van zijn ploeg Vacansoleil die uitblinkt?

Ook ploeggenoten Gustav Larsson (proloog) en Thomas de Gendt wonnen een rit in Parijs-Nice. In Tirreno-Adriatico rijden Johnny Hoogerland en Wout Poels sterk. En neoprof Bert-Jan Lindeman, vorig jaar sterk in Parijs-Tours, won zaterdag de Ronde van Drenthe. Hij trainde in de winter dan ook veel met Westra.