De wet is gelijk voor iedereen, zegt Robert M.

Vanmorgen begon het proces tegen Robert M. en zijn echtgenoot Richard van O. Het gaat zes weken duren en dient grotendeels achter gesloten deuren. Robert M. nam vanmorgen meteen het woord. Hij schreef mee met de rechter en fluisterde met zijn advocaat.

„De wet is gelijk voor iedereen. Het is aan de wetgever om te bepalen wat er in de wet staat.” Het waren de eerste zinnen die hoofdverdachte Robert M. vanochtend uitsprak bij het begin van de Amsterdamse zedenzaak. Hiermee verwees hij naar de Tweede en Eerste Kamer, die zich nog moeten uitspreken over het spreekrecht van ouders namens de slachtoffers.

Dit punt stond vanmorgen opnieuw ter discussie, nadat de Hoge Raad vorige week in een andere zaak spreekrecht van een vriendin had afgewezen. M.’s verdediging vindt dat het spreekrecht ook in deze zaak moet worden afgewezen.

De advocaten van de ouders houden er juist aan vast: „De kinderen kúnnen niet voor zichzelf spreken.” Later vandaag zou M. nog een verklaring afleggen, tijdens de verhoren van hem en zijn echtgenoot Richard van O., de twee verdachten die nu voor de rechters staan.

De 28-jarige Robert M. maakt deze ochtend een kwieke, alerte indruk. Hij schrijft mee als de rechter aan het woord is en buigt zich geregeld naar zijn advocaat Tjalling van der Goot van advocatenkantoor Anker & Anker, met een gefluisterde opmerking of vraag. Net als bij eerdere, zogenoemde regiezittingen draagt hij een zwart vest met een dun rood streepje.

Hoofdverdachte M. maakt op geen enkele manier oogcontact met zijn echtgenoot, wiens bril eindelijk is gemaakt – hij laat het gerepareerde pootje aan zijn advocaten zien. De voorzitter van de rechtbank was er vorige keer nog een beetje boos over geworden. De bril van Van O. was al maanden stuk en werd door het huis van bewaring maar niet gerepareerd. Volgens rechter Bauduin heeft een verdachte z’n bril wel nodig om goed zijn verdediging te kunnen voeren. Toen het écht moest, heeft Van O. zijn bril gerepareerd teruggekregen – vrijdag.

Na drie kwartier wisselen twee tekenaars in de zaal van plaats, van uiterst rechts naar uiterst links. De één heeft Robert M. al af, de ander Richard van O.

Een moeder, van een zoon en een dochter op wie door M. is gepast, is deze morgen naar de zitting gekomen. De naam van haar kinderen is niet genoemd door M., en er zijn geen beelden van hen gevonden. Maar ze worstelt toch met de vraag of er iets is gebeurd. En daarom is ze hier. „Ik moet er iets mee, misschien helpt dit om door te kunnen.”

Haar kinderen wil ze er geen vragen meer over stellen. „Dan creëer ik misschien iets wat er helemaal niet is.” Ze heeft hun in het verleden wel een foto van M. laten zien. Er kwam geen reactie.

Ouders van de slachtoffertjes zitten in een afgesloten zaal elders in de rechtbank, ver weg van pers. De zitting is nog geen tien minuten bezig als Richard Korver, advocaat van de slachtoffers, meldt dat de ouders geen geluidsverbinding hebben in hun zaal. De verbinding wordt onmiddellijk hersteld.

In de Amsterdamse woning van Robert M. en Richard van O. werden al op de avond van 7 december 2010 grote aantallen beelden gewist. In de uitzending van televisieprogramma Opsporing Gezocht, diezelfde avond, was een jongetje van ongeveer twee jaar oud getoond, met een nijntje-doekje in zijn hand. Diezelfde avond belde de moeder van het kind de politie. Ze dacht aan de oppas die ze anderhalf jaar geleden had gehad. Toen haar zoontje ineens begon te praten over „grote piemels en kleine piemels” had ze hem niet meer ingehuurd.

Kort na de uitzending kon M. worden aangehouden.

Het Openbaar Ministerie toonde vanmorgen een film van het onderzoek naar de digitale ‘beelddragers’ van M. en Van O. Het ging om twee computers, twee laptops, drie externe harde schijven, 2 usb-sticks, drie geheugenkaarten, 246 cd-roms en zeven dvd’s. In die presentatie werd, niet zonder enige trots, gemeld dat het Nederlands Forensisch Instituut er toch in was geslaagd de op 7 december versleutelde en gewiste bestanden terug te halen. Het ging om een grote hoeveelheid van de belangrijkste beelden. Beelden waarop M. te zien is terwijl hij het misbruik pleegt.