brief uit Jakarta

Julia Suryakusuma, columnist van de de Engelstalige Indonesisch krant, The Jakarta Post wijst erop dat ook Indonesië te maken kan krijgen met orthodox religieuze politici, zoals de Republikeinse presidentskandidaat Rick Santorum:

„Ik ontdekte een paar dagen geleden een diep en duister geheim: Rick Santorum, een überconservatieve kandidaat in de presidentiële voorverkiezingen [in de VS], is lid van Jamaah Islamiyah (JI), de militant islamitische organisatie. Nou ja, dat is niet waar [...] maar Maureen Dowd noemt hem in haar column in de New York Times een ‘kleine stadsmullah’.

[...] Santorum zegt bijvoorbeeld dat de VS een eind moet maken aan de fundamentele scheiding tussen kerk en staat. Hij beweert ook dat baby’s verwekt door een verkrachting „een gift zijn van God” en dat hij zijn dochter niet een abortus zou toestaan als ze was verkracht.”

„[...]Heeft Indonesië een Rick Santorum? Nog niet. Natuurlijk is er hier altijd net als in de VS en rechts religieuze beweging geweest. Zij wachten op perioden van breed gevoelde ontevredenheid en onzekerheid en ze exploiteren de angsten van mensen, net als Santorum doet. Kijk naar de Welvarende Rechtvaardigheid Partij (PKS), bijvoorbeeld, die opkwam na de economische crisis in Zuid-Oost Azië. [...] Maar Indonesië lijdt niet economisch, zoals de VS of Europa, en daarom is de rechts-religieuze beweging voor het moment nog zwakker. Ondanks al morele paniek die we hebben meegemaakt met de conservatieve moslims sinds de ‘Reformasi’ van 1998, gaan de dingen hier nog niet zo slecht, geloof het of niet.

Tot op heden moeten we het doen met mensen als Tifatul Sembiring (die net als Santorum zeven kinderen heeft!), een PKS-lid en minister van (mis-) Communicatie en Informatie. Berucht voor zijn streven om internet te filteren op ‘negatieve’ inhoud, en die pornografie de schuld geeft van HIV/AIDS [...]. Gelukkig schijnt niemand te denken dat hij ook maar een schijn van een kans heeft om ooit kandidaat-president te worden.

Maar Indonesië kan zijn eigen Santorum nog vinden nu het Yudhoyono-tijdperk op zijn eind loopt. Er is al veel vertrouwen in democratische hervormingen verloren gegaan, er is ook veel desillusie over beleidsprogramma’s van de overheid, over het nationaal leiderschap, het parlement en de politieke partijen. [...] Dit zal natuurlijk de rechts-religieuze beweging in Indonesië in de kaart spelen, die in de coulissen van de macht zijn kans afwacht.

De huidige potentiële presidenten –, [zakenman/politicus] Aburizal Bakrie, [ex-generaal] Prabowo Subianto, [ex-vicepresident] Jusuf Kalla, [ex-chef-staf Wiranto] en [ex-president] Megawati – zijn allen conservatief, maar ze zijn ook oude namen, en ieder op hun eigen manier problematisch. Er zijn nog twee jaar te gaan. Laten we hopen dat we die tijd niet gebruiken om een perfecte omgeving te creëren voor de opkomst van een Indonesische mullah Rick. Een Indonesische Obama zou leuk zijn. Maar zelfs onze eigen lokale Romney zou beter zijn dan nog een Santorum!”

Lees de column van Julia Suryakusuma op: www.juliasuryakusuma.com)