Uitgestorven klasse 8-

eet lendebiefstuk bij De Salentein in Nijkerk.

In Frankrijk logeerden we in een dorpje, dat er ’s avonds uitgestorven bij lag. Althans leek te liggen, want op de vraag aan onze hospita waar men hier zoal at, verwees ze ons naar de achteringang van het dorpscafé, die leidde naar een afgeladen eetzaal waar de serveersters zich in het zweet liepen om de bestellingen bij te houden. In zo’n gedrang is eten een aangenaam groepsvermaak, in tegenstelling tot de landerige of juist gewijde sfeer die je in Nederlandse provinciale eethuizen zo vaak treft. Dan ontstaat er een soort gezelligheidsdeficit dat door keuken en bediening zal moeten worden aangevuld, terwijl de vraag: waarom zitten we hier? en de gedachte aan zaken waar ik liever naartoe was gegaan, zich onweerstaanbaar opdringen.

Bij De Salentein in Nijkerk is het op een dinsdagavond vrijwel uitgestorven. In de enorme eetzaal-met-centrale-leestafel zitten welgeteld acht gasten. Gelukkig is de jonge ober vrolijk, dat scheelt. De Salentein is geen ‘gewoon’ restaurant, het is een gelijknamig landgoed met twee restaurants – grillrestaurant El Portillo en het Koetshuis, waar wij zitten – plus nog wat bijgebouwen in trouwlocatiesfeer. Het geheel is eigendom van Volkswagenimporteur Pon, wiens Argentijnse wijnen (Salentein en Callia) hier uiteraard geschonken worden. We starten dan ook met een aangenaam, bruisend Argentijns aperitief (6 euro) bij de soundtrack van Saturday Night Fever en gerookte vliegtuigamandelen die op tafel staan.

Een erwtensoepje met roggebrood en gerookte paling heeft de rol van amuse, het is de voorbode van een calorierijke reeks gerechten die het driegangenmenu van 42,50 euro vormen, waar een wijnarrangement van 28,50 euro bij geschonken kan worden. Ossenstaartterrine met serranoham, truffel, eendenlever en aardappelmayonaise is – vooral door die aardappelmayonaise – een behoorlijk vet ensemble, en dan hebben we de eendenlever erin nog niet eens kunnen detecteren. De ‘uitsmijter’ (gegrild briochebrood met eendenlever, zwezerik en kwartelei) is een geslaagde poging om een kerstdiner op een boterhammetje te concentreren, die wel een ongegeneerd lekker gerechtje oplevert.

De Salentein kan bogen op ‘eigen’ Black Angus runderen, die op of direct naast het landgoed grazen. Daarvan komt de prima gegrilde lendebiefstuk met gebakken lof, tuinboonrepen, ‘dikke frieten’ en bearnaisesaus. De frieten zijn mooi van kleur, strak gesneden en dito gestapeld maar missen het onontbeerlijke krokantje. Uiteraard kan er een voorbeeldige match gemaakt worden met Argentijnse malbec. Ronduit slordig (aan de drukte kan het niet liggen) is het feit dat de bediening er in de laatste minuut achter komt dat de vis van de dag geen rog, maar zeeduivel is, geserveerd op een druk plein van gebakken bloemkool, snijboon, kappers, biet en coquilles. Gezelligheid op het bord is geen medicijn voor saaie restaurants, maar het helpt gelukkig wel. Een beetje.

De Salentein Putterstraatweg 7-9, Nijkerk 033-2454114