Beurzen doorstaan week van twee klifhangers

Na de Griekse schuldsanering te hebben doorstaan, overleefden de beurzen ook de Amerikaanse banencijfers. Goed nieuws alom, al zitten er mogelijk nog staartjes aan.

Twee klifhangers deze week, en ze zaten vlak op elkaar. Donderdagavond was de deadline voor het aanmelden van staatsobligaties door banken en beleggers bij de Griekse overheid, om ze tegen een fors verlies te laten vervangen door nieuwe obligaties met een veel lagere waarde en een veel lagere couponrente. Op de markten maakten handelaren zich de hele druk over de vraag of er genoeg zou worden aangemeld om deze herstructurering van de Griekse schuld, waarbij beleggers een verlies zouden lijden van bijna 75 procent, door te laten gaan. Het alternatief was een ‘wanordelijke wanbetaling’ met onvoorziene gevolgen, waarvan de schade door de internationale bankvereniging IIF werd geraamd op 1.000 miljard euro.

Dat bedrag was een hyperbool, want bijna driemaal zo groot als de hele Griekse staatsschuld bij elkaar. Maar vast staat dat het scenario maar beter kon worden gemeden.

De opluchting toen 85,8 procent van de staatsleningen bleek te zijn aangemeld, was dan ook terecht groot. Daar komt nog eens zo’n 10 procentpunt bovenop door het in werking stellen van de zogenoemde collective action clauses, die in een geheel nieuwe benadering van het recht achteraf aan de obligaties zijn toegevoegd en waardoor alle houders van de obligaties aan de overeenkomst worden gebonden. Rest een kleine vijf procent obligatiehouders van Grieks papier dat onder het Britse recht is uitgegeven.

Gisteren werd duidelijk dat de branchevereniging van derivatenhandelaren ISDA de gebeurtenis heeft bestempeld als een zogenoemde credit event. In dat geval treden de kredietverzekeringen, de credit default swaps, die op Griekse schuld zijn uitgeschreven in werking.

Gisteren was ook de maandelijkse gebeurtenis waar de markt zich schrap voor zette: de publicatie van de Amerikaanse werkgelegenheidscijfers.

Die vielen gisteren mee én tegen. Wat meeviel, en waar de financiële markten gunstig op reageerden, was dat het aantal nieuwe banen in februari toenam met 227.000, en dat was meer dan verwacht. Het cijfer over januari werd bovendien naar boven bijgesteld, van 243.000 tot 284.000.

De stijging van de werkgelegenheid, die zich vrijwel volledig in de private sector voor deed, onderstreept dat de economie zich blijft herstellen, zij het voorzichtig. En dat was weer voorzichtig genoeg voor de markten om er zeker van te zijn dat het monetaire beleid in de VS zo ruimhartig blijft als door de centrale bank is beloofd.

Wat tegenviel is dat het werkloosheidspercentage van 8,3 niet verder daalde. Waarom dat zo is, heeft niet alleen te maken met de grillen van statistiek – de bron voor de werkgelegenheidscijfers is een andere dan die voor de werkloosheidscijfers. De beroepsbevolking nam iets meer toe dan het aantal gecreëerde banen, waardoor de verhouding tussen werkenden en werkzoekenden nauwelijks veranderde.

In de VS is het werkloosheidscijfer dit jaar extra brisant door de presidentsverkiezingen in november. De zittende president Barack Obama vergroot zijn kansen als het werkloosheidspercentage afneemt. De verwachting is dat dit ook gebeurt naarmate de economie verder aantrekt. Maar de cijfers van gisteren wezen er wel op dat dit geen automatisme is. Veel Amerikanen hebben de arbeidsmarkt in de afgelopen jaren ontmoedigd verlaten en stopten met het actief zoeken naar werk. Nu de economie aantrekt keren zij weer terug.

Dat betekent wel dat de werkgelegenheid extra stevig moet aantrekken en er bovenmatig veel banen bij moeten komen wil dit tot uitdrukking komen in een dalend werkloosheidspercentage. Tekenend was dat gisteren het cijfer voor de zogenoemde ‘underemployment’ een heel brede definitie waar ook veel werklozen zitten die niet (meer) actief op zoek zijn naar een baan, wél daalde. Dat percentage ging omlaag van 15,1 naar 14,9. Terwijl het meer van werklozen langzaam leegstroomt, wordt het dus aan de andere kant bijgevuld door mensen die aan de zijlijn stonden maar nu toch weer op zoek gaan naar werk.

Voor Barack Obama wordt dat een extra hobbel om te nemen. Zijn Republikeinse tegenstander, na super tuesday van deze week vermoedelijk toch Mitt Romney, zal er genadeloos op blijven hameren tot aan de verkiezingen in november – de grootste klifhanger van heel 2012.

Banen erbij, maar werkloosheidspercentage stabiel