Vuile ziekte met doodvonnis

‘Nou, lieve Manon, welterusten en veel liefs, Herman’. Met deze woorden neemt schrijver Herman Franke afscheid van zijn amie de plume Manon Uphoff. De briefwisseling Als je me maar blijft schrijven (Podium, € 16,-) speelt zich af in het aangezicht van de dood. Franke overlijdt op 61-jarige leeftijd, amper een jaar na de eerste brief. De correspondentie heeft iets onmogelijks. Franke vecht heldhaftig tegen ‘zo’n vuile ziekte met doodvonnis’ en Uphoff kan weinig anders dan medeleven betuigen. Dat zet haar klem. Dat neemt niet weg dat de twee dramatische lijnen van een zieke schrijver versus een gezonde adressant mooie brieven oplevert. Uphoffs pogingen te leren leven met het toekomstige gemis van Franke als schrijver én vriend zijn oprecht verwoord. Franke blijft tot zijn laatste woord een gedreven auteur. Hij put zelfs op navrante wijze troost uit zijn ziekte die hem de brutaliteit geeft een ‘hallucinerend’ boek te schrijven. Dat werd het prachtige Traag licht.