Gardner: bravoure boven balans

Rotterdams Philharmonisch Orkest o.l.v. Edward Gardner. Gehoord: 8/3 De Doelen Rotterdam. Herh. 9/3. ***

Meteen in het welkomstapplaus een daverende ouverture inzetten, daaraan herken je de dirigent met gevoel voor theater. De Brit Edward Gardner (1974) is dan ook artistiek leider van de English National Opera.

In Berlioz’ Ouverture Benvenuto Cellini koos Gardner met zeer sterke contrasten voor bravoure boven balans. Ook de Enigma variaties van Elgar werden begeerlijk dramatisch aangezet, met heroïsch koper en onwaarschijnlijk zacht klarinetspel. Spijtig dat Gardner de subtiele overgangen soms verwaarloosde en met zijn grootse gebaren niet elk orkestlid leek te overtuigen.

In pianist Lars Vogt vond Gardner een gelijksoortige partner: intense blikken en wegschietende pianohanden visualiseerden de muzikale intensiteit die Vogt in Beethovens Vierde pianoconcert nastreefde. Vogt hield zijn extremen in expressie net binnen de grenzen van de partituur.

Oplettend streng en fel was het orkest vooral in het middendeel, waar het door de poëtisch mijmerende Vogt vervolgens langzaam in slaap werd gesust: theater van het meest verinnerlijkte soort.