Dolfje heeft Geert Wilders in de klas

Paul van Loon benadrukt dat hij geen politiek statement wil maken. Maar de populaire auteur van kinderboeken moet toegeven dat Geert Wilders model heeft gestaan voor Gregor, de slechterik in SuperDolfje, het jongste deel van de reeks over Dolfje Weerwolfje. En ook dat hij niet veel ziet in de ideeën van Wilders over bijvoorbeeld kunst, of het stigmatiseren van mensen die ‘anders’ zijn.

„Ik vind het heel gevaarlijk om complete bevolkingsgroepen over één kam te scheren”, zegt Van Loon. „Denk alleen al aan die kinderen, die opeens tot een ‘veroordeelde’ bevolkingsgroep horen! Ben je opeens onderwerp van een ‘meldpunt’.”

Wat Van Loon schrijft, wordt door heel veel kinderen gelezen; hij is een van de meest populaire auteurs van kinderboeken in Nederland. Zijn boeken behoren tot de meest uitgeleende werken bij bibliotheken, en hij heeft al tien keer de jaarlijkse prijs voor het beste boek van de Nederlandse Kinderjury gewonnen. Dolfje Weerwolfje is bovendien zijn meest geliefde creatie: hij werd eind vorig jaar door kinderen verkozen tot dé superheld van Nederland en er kwam zelfs een speelfilm van.

In SuperDolfje was Dolfje een superheld, dus had Van Loon een superboef nodig. Toen dacht hij aan Wilders. Allereerst omdat hij een treffende cartoon van hem had gezien („met die haren en die tanden”), maar ook omdat Wilders staat voor de veroordeling van kunst als ‘linkse hobby’ en het buitensluiten van groepen mensen. Zo gebruikt Gregor zijn invloed om tekenen en muziek af te schaffen. En om weerwolfjes Dolfje en Noura, de ‘anderen’, te isoleren. Overigens blijkt Gregor uiteindelijk een aardig weerwolfje.

Interview Paul van Loon: pagina 7