Zelfs de hockeymeisjes dansen op zware ‘wobble bass’ in dubstep

Het dancefestival 5 Days Off presenteert smaakmakers in de elektronische muziek. Centraal staat dubstep – de muziekstroming wordt inmiddels breed omarmd.

Dubstep. Tot twee jaar terug was het muziekgenre met de diepe lome bassen territorium van tienerjongens. In de ‘mosh pit’ voor het podium overheersten losse ledematen, zweet en testosteron. Maar de laatste twee jaar is er iets veranderd. Als de 23-jarige dubstepbelofte Skrillex drie Grammy’s wint, de Heineken Music Hall uitverkoopt, opnieuw Lowlands afsluit en zelfs hockeymeisjes laat dansen op de ‘wobble bass’ is een muziekstroming „hartstikke mainstream” geworden, beaamt dubstep-organisator Juha van ’t Zelfde, die feesten in de Melkweg hield van 2006 tot 2008.

Je ziet het ook terug in de programmering van 5 Days Off, het vijfdaagse dancefestival dat vanaf vandaag zijn selectie van smaakmakers in de elektronische muziek aan het grote publiek presenteert. Jaarlijks trekt het festival tienduizenden bezoekers naar de Amsterdamse Paradiso en Melkweg. Dit jaar biedt het programma drie van de vijf avonden dubstep. Het is voor het eerst dat de nadruk zo sterk op dubstep ligt.

Dubstep is het genre dat aan het begin van dit millennium ontstond uit drum ’n bass, 2step en garage in underground Londen. Kenmerkend zijn de lome ritmes, donkere soundscapes en ultradiepe bassen. Het aantal beats per minuut ligt relatief laag in verhouding tot andere dancegenres (tussen de 120 en 140 beats per minute), het accent ligt op de derde tel. De ultrazware bas (‘wobble bass’) wordt na een stilte of, heel old skool, een rewind (het terugdraaien van een plaat) plots ingezet, waarna de zaal ontploft in de zogeheten ‘moshpit’ – de kluwen springende jongens.

„Gemosht wordt er altijd nog wel, maar je ziet dat het genre toegankelijker is geworden voor een groter publiek”, zegt DJ Gomes, samensteller van de dubsteplijst op muzieksite 22tracks.com en oprichter van dubsteplabel Oi!. Acht jaar geleden was hij met zijn Oi! feesten in Paradiso een van de eersten die zich op dubstep richtte in Nederland.

„Als je mijn agenda van nu en twee jaar geleden naast elkaar legt zie je dat ik twee keer vaker wordt geboekt. En ik kom overal in Nederland. Niet alleen in de Melkweg of Paradiso, maar ook in Gouda of Groningen.”

Van één genre is inmiddels al lang geen sprake meer. Bebaarde hipsters omarmen de ‘post-dubstep’ van James Blake, die de subbassen van dubstep gebruikt om zijn kale, dromerige liedjes van kleur te voorzien. Blake komt het zevenjarig bestaan van het Londense DMZ zondag meevieren tijdens 5 Days Off.

Grammy-winnaar Skrillex, ofwel Sonny Moore, voormalig voorman van hardcore band From First to Last, verkondigt een harder, bijna psychedelisch geluid dat hij zelf heeft omgedoopt tot ‘bro step’. Blake noemt het afkeurend ‘frat-boy’ dubstep – enkel aantrekkelijk voor alfamannetjes vanwege het „hoge testosterongehalte”.

Kenner DJ Gomes onderscheidt naast de klassieke dubstep, de meer ingetogen post-dubstep met dromerige synths, en de luchtige UK-funky: een nieuwe experimentele vorm met meer house-invloeden en minder bas. Je ziet ook dat andere artiesten zich steeds meer laten beïnvloeden door dubstep. Niet alleen rappers als Kraantje Pappie en elektroacts als Santigold en M.I.A., maar ook popmuzikanten als Britney Spears en Eve huren dubstepproducers in voor een remix van hun plaat. Zo bracht de remix van In For the Kill door de Londense dubstep-legende Skream een toptiennotering voor zangeres La Roux.

Waarom groeit het donkere genre ineens zo explosief? Van ’t Zelfde noemt het „de natuurlijke evolutie van een nieuw genre”. „De massa pikt het op. Dankzij internet groeit de carrière van nieuwe artiesten zo ontzettend hard dat bijna elke artiest een genre op zich is geworden. Kijk naar Skrillex.” Dat is geen artiest meer, dat is een genre.”

Door het lagere, rustiger ritme tempo en de cross-over invloeden van andere stromingen als hiphop en electro wordt het genre toegankelijker”, beaamt festivaldirecteur Daan Spoek. „En er komen vertakkingen binnen het genre. Dan wordt een muziekstroming echt volwassen.”