Na de feministen komen de masculinisten

In de wereldwijde strijd tussen de seksen verliest de man terrein. Als de man het huis verlaat, scheelt dat de vrouw twee uur per week sokken wassen. Zo ontstaat een nieuw zwak geslacht.

Op de vraag wie er nog feminist was, stak minder dan de helft van de aanwezigen in de zaal van het Amsterdamse Felix Meritis de vinger op. Die titel is zelfs omstreden onder de ongeveer tweehonderd bezoekers van deze ‘Globaliseringslezing’ over het uit de mode rakende thema ontwikkelingshulp. Onder de minderheid van aanwezige mannen waren er slechts drie die zich feminist noemden. Je wordt dan gezien als uitslover en daar was zelfs dit progressieve publiek niet toe bereid, nooit geweest ook.

Deze sessie gisteren, getiteld ‘Leve de man!’, ging over het opvoeden van de man tot seksegelijkheid, niet hier maar in arme gebieden in het buitenland. De spreker, de vijftigjarige Amerikaan Gary Barker, oprichter van Promundo, gaat naar de arme wijken in Brazilië, dat eigenlijk geen ontwikkelingsland meer is. Hij laat daar mannen praten over geweld tegen vrouwen, zodat ze ermee ophouden.

Feminisme is als enige sociale beweging overgebleven uit de vorige eeuw, met een wereldwijde machtsstrijd tussen de seksen. Die is het zichtbaarst in landen waar vrouwen alleen in zware lappen gehuld de straat op mogen. Vrouwen vormen 40 procent van het aantal arbeidskrachten in de wereld en meer dan de helft van het aantal werkers in de landbouw, somde Barker op. In Nederland vond hij de emancipatie nog niet voltooid, met slechts twee dagen geboorteverlof voor de man en 13 procent vrouwelijke hoogleraren. Maar dat zijn luxekwesties vergeleken bij die in Barkers werkterrein.

In Braziliaanse arme wijken heersen bendes. Van de mannen heeft 40 tot 60 procent gezien hoe zijn moeder door zijn vader in elkaar werd geslagen.

Barker gaat daar met die mannen over praten en dat voorkomt dat ze het later zelf gaan doen. Wie zijn advies volgt, is productiever, heeft minder vaak hartproblemen en zelfs betere seks, zei hij.

Maar is dit goede gedrag niet het gevolg van een beter leven? We zagen een reclamefilmpje over een man die zich dankzij Barkers organisatie ontfermt over zijn gezin. Hij wilde het anders doen dan zijn vader. Maar ik zag niets over zijn status, zijn werk. Hij leek net als veel andere Brazilianen een welvarender leven te hebben dan zijn vader die aan de drank was, niet om zijn kinderen gaf en zijn vrouw sloeg.

Barker zei weinig over de dalende status van de man. Ondanks tegenwerking krijgen ze vrijwel overal basisonderwijs. In de diensteneconomie blijven vooral vrouwenbanen in stand. Dat geldt ook voor ontwikkelde landen. Sectoren waar veel vrouwen werken,zoals de zorg en het onderwijs, blijven ook bij economisch slechte tijden in stand, terwijl typische mannenbanen in de industrie en in het leger, waar gelukkig minder behoefte aan is, sneuvelen. Waar moeten die mannen dan heen? Het resultaat is ook in westerse landen te zien, bijvoorbeeld in de industriële puinhopen van het Amerikaanse Detroit, met gebroken gezinnen en werkloos ronddwalende mannen die in de misdaad belanden.

Barker zei dat de vrouw gemiddeld twee uur minder werk heeft per week als de man het huis verlaat. Geen sokken meer wassen. Dus een man die geen geld verdient en ook niet aan het huishouden kan meedoen, heeft geen functie meer.

Amerikaanse ouders voelen de tijdgeest aan en hebben graag een meisje als ze kunnen kiezen. No trouble. In China willen ze juist jongens en daar groeit een mannenoverschot. Wat moeten die mannen doen als ze geen partner kunnen krijgen? Dat lijkt me slecht voor het hart.

Mannen worden de onaangepaste sekse. Jonge mannen kunnen hun draai niet vinden, blijven achter in het door vrouwen gedomineerde onderwijs. Wat wordt de nieuwe identiteit van de man, werd gevraagd. Barker kon er niets algemeens over zeggen. Wat is nog mannelijk? En zijn daar nog voordelen aan? Een nieuw zwak geslacht ontstaat. Op feministen zullen masculinisten volgen.