#JonathanFranzenHatesTwitter

Jonathan Franzen (Foto Vincent Mentzel)

Een voordracht aan de Tulane Univerity in New Orleans van de Amerikaanse auteur Jonathan Franzen is uitgelopen op een woedende tirade tegen sociale media. Althans, dat zegt schrijfster  Jami Attenberg, die erbij was en zijn uitspraken noteerde.

Franzen zat twee weken op Facebook voor een journalistiek project.  “Het leek mij dommer te maken.” En Twitter is “onbeschrijflijk irritant”, zou de auteur van The Corrections en Freedom hebben gezegd: “Het staat voor alles waar ik tegen ben. Het is moeilijk om een argument te formuleren in 140 tekens. Het is alsof Kafka heeft besloten met vlaggen een video  van De metamorfose door te seinen. Het is alsof je een roman moet schrijven zonder de letter ‘p’. (…) Het is het ultieme  onverantwoordelijke medium.”

Twitteraars gebruiken nu hashtag  #JonathanFranzenHates om de uitlatingen van de auteur belachelijk te maken. Franzen als haatsmurf: hij  haat “emoticons, omdat er 600 pagina’s nodig zijn om accuraat een emotie uit te drukken” en “camera’s, want echte beelden moeten geschilderd worden”. Verder haat Franzen volgens tweeps taarten, poezen, baby-eendjes en “alles onder 250 woorden”.

Van Franzen is bekend dat hij zich volledig afsluit van zijn omgeving om te kunnen schrijven. Hij werkt in een ruimte zonder internet, zonder raam en met een koptelefoon tegen geluidsoverlast. Ook heeft hij ernstige bezwaren tegen  e-books: van een scherm lezen zou boeken als iets tijdelijks doen overkomen, en “zulke radicale contingentie is niet te verenigen met een rechtssysteem of een verantwoordelijke regering”, aldus Franzen.

Ook in zijn boeken speelt moderne technologie een omineuze rol. In The Corrections, een zedenschets van Amerika in de jaren ’90, verhuist Chip Lambert na een mislukte carrière als academicus naar Vilnius om met wat schimmige figuren een telecombedrijf op te richten. Het begint succesvol, maar uiteindelijk moet hij met gevaar voor eigen leven het land ontvluchten.
In Franzens laatste boek Freedom, dat zich afspeelt in Amerika in de jaren van George W. Bush, ontspoort een lezing van hoofdpersoon Walter Berglund in een hysterisch betoog over de gevaren van overbevolking. Iemand filmt het met een mobiele telefoon, het filmpje wordt een internethit. Aanvankelijk bezorgt het Berglund  een succes als cultheld op jongerenfestivals, maar ook hij eindigt eenzaam en berooid.

Franzens Twitteraccount @FreedomNovel, ter promotie van Franzens laatste boek, doet het met ruim 1700 volgers overigens niet slecht.