Ik blijf Vrouwendag vieren

Vandaag viert Nederland voor de 100ste keer Vrouwendag. Nodiger dan ooit, vindt nrc.next-redacteur opinie Arjen van Veelen. „Vrouwendag interesseert jullie geen kont, en daar baal ik van.”

NRC-redacteur sociale economie Marike Stellinga vindt Vrouwendag onzin. „Honderd jaar in een slachtofferrol. Is dat niet een beetje lang?”

En: „Moet er niet eens een Mannendag komen?”

Illustratie Tomas Schats

Teunie Luijk uit Alblasserdam is een zwaargelovige huisvrouw met tien kinderen. Ze heeft een weblog, Eenvoudig Leven genaamd, dat duizenden volgers trekt. Ze schrijft over kerkgang, recepten en over haar zelfgebreide schouderwarmers.

Vorige maand stopte ze opeens met bloggen: Teunie wilde meer tijd voor haar gezin.

Toen sprong Volkskrant-columniste Sylvia Witteman in de bres. Ze twitterde: ‘#freeTeunie’. En #freeTeunie werd trending.

Deze week kwam het nieuws dat Teunie weer is begonnen met bloggen. Ze was gezwicht voor alle druk. Hoera! Er was een vrouw bevrijd. ‘Teunie blogt weer!’, twitterde Sylvia. ‘God zij dank!’

Vrouwenbevrijding in 2012: een strijd voor het recht om te bloggen over breien.

Het idee is natuurlijk dat alle echte vrouwenissues allang zijn opgelost. Emancipatie? Vrouwendag? Vrouwenquota? Het stinkt zooo naar feministische boekhandel. Vissen hebben quota nodig, vrouwen niet. Voor vrouwen geen Special Olympics svp.

Dus mag je alleen nog feministisch zijn als je grappig bent. Noem het: hilarische emancipatie.

De godin van die stroming is de Britse columniste Caitlin Moran. Zij schreef het manifest How To Be A Woman. Motto: ‘Having a laugh being women’. In Nederland heb je Linda de Mol. Op de cover van haar laatste columnbundel poseert ze als man: zware bril, stropdas. Daarnaast de tekst „En ja: ik schrijf ze echt zelf.”

Feminisme is nu vooral zelfspot. Vroeger hadden feministen te weinig humor. Tegenwoordig juist te veel.

Glossy Opzij organiseert vandaag een debat over „de fun in het hedendaagse feminisme”. En WOMEN Inc. heeft de Grote StereotypenShow over clichés als ‘uitgebluste huisvrouw’, en de ‘overbewuste vegamoeder met bakfiets’.

Vroeger maakten mannen vrouwen belachelijk. Nu doen jullie het zelf.

Ik weet niet of het winst is.

Want Vrouwendag is intussen harder nodig dan ooit. Dat zie je het beste aan het programma van Vrouwendag zelf.

Er zijn vandaag overal in het land activiteiten om het eeuwfeest te vieren. Zo kunnen jullie in Alphen aan den Rijn naar de workshop ‘Ontdek je kwaliteiten’ en ‘Dress4Succes’. Daarnaast zijn er ‘feestelijke activiteiten’ zoals ‘het versieren van cupcakes, het maken van sushi, yogales en nailart.’ In Katwijk kunnen jullie naar de thema-avond over rolpatronen getiteld ‘Vrouwen op de hak’ (!!!). Er wordt ook geknutseld met collages.

In Wageningen kunnen jullie naar een ontspannen middag rond het thema ‘A different cup of tea!’. Kies uit de workshops ‘theepotten beschilderen’ en ‘Dress Your Energy’, over hoe kleding “je eigen kracht kan versterken”.

Etc. etc.

Is er dan echt niets stoers te doen? O, jawel hoor. Vrouwelijke deejays nemen het radiostation Q-music over. De Vlaamse kwaliteitskranten De Standaard en De Morgen worden helemaal door vrouwen gemaakt. In Filmtheater De Fabriek te Zaandam zijn vrouwen vandaag de baas.

Etc. Etc.

Zo verandert Vrouwendag in een Nationale Secretaressedag. De vrouw in het zonnetje – voor één keer. Bij hoge uitzondering. Mejuffrouw krijgt een bloemetje van meneer de chef.

Het zijn de rolpatronen uit Pride and Prejudice en Mad Men. Jullie vieren dat jullie het recht hebben verworven om cupcakes te bakken.

Volgens mij heb ik recht op de conclusie dat Vrouwendag jullie feitelijk geen kont interesseert. Dat moet ieder zelf weten. Maar ik baal ervan. Ook een man heeft baat bij faire rolverdeling.

En daarom vier ik Vrouwendag. En ik zal het blijven doen. Zolang jullie theepotten willen beschilderen. Zolang jullie roze Mini Coopers willen. Zolang de stad Amsterdam vrouwen verkoopt als snacks. Zolang jullie je achternaam deleten als je trouwt. Zolang de helft van jullie nauwelijks werkt. Zolang de Telegraaf de pagina ‘Vrouw’ heeft. Zolang Jeroen Pauw.

Zolang Teunie blogt over breien – zolang vier ik Vrouwendag.

Iemand moet het doen.