‘Griekse overheid misleidde burger’

Particuliere Griekse schuldeisers hebben zich verenigd in een soort club. Via www.fpoed.gr delen ze informatie. „Wij hebben ook recht op compensatie.”

„De druk is groot,” vertelt Ioannis Marinopoulos telefonisch. Sinds een paar weken is de derivatenhandelaar een van de vraagbaken voor Grieken die hun spaartegoeden hebben belegd in Griekse obligaties. Het gaat om 11 tot 13 duizend mensen die in totaal 2,3 miljard euro hebben uitgeleend. Vandaag moeten ze beslissen of ze vrijwillig een zogeheten ‘haircut’ accepteren.

Wie zijn jullie?

„We zijn mensen die de Griekse staat hun geld hebben toevertrouwd. We hebben het dus niet weg gesluisd naar het buitenland, zoals volgens de geruchten sommige parlementsleden hebben gedaan. Nee, daartoe aangemoedigd door de staat en de banken, hebben veel mensen de afgelopen jaren Griekse obligaties gekocht. Vooral sinds 2009, toen de financiële crisis begon, werd dat actief gepromoot. Mensen waren bang voor banken. De staat zei in feite tegen ze: kom maar direct bij mij, dat is veiliger. Het eindigt ermee dat je kapot wordt gemaakt.”

Wat raad je mensen aan?

„ Die vraag willen we om juridische redenen niet beantwoorden. Spaarders weten niet wat ze moeten doen. Ze moeten nu in korte tijd zo’n tweehonderd pagina’s juridische taal lezen. We proberen onze positie bij politici onder de aandacht te brengen. Die hebben tot nu toe met iedereen gesproken, behalve met ons. Voor banken zijn regelingen getroffen. Die worden geherkapitaliseerd en er zijn afspraken gemaakt over belastingvrijstellingen. Voor natuurlijke personen moet ook compensatie komen.”

De minister van Financiën probeert jullie ook gerust te stellen, toch? Hij hint erop dat jullie niet vergeten zijn.

„Hij probeert ons gerust te stellen. Maar wat is dat waard? Over twee maanden zijn er verkiezingen. Daarna zit hij er niet meer. En je weet het nooit met Griekse politici.”

Hoe kunnen individuele beleggers gecompenseerd worden?

„Het is niet eerlijk ons net zo te behandelen als een grote belegger. De meesten van ons hebben dit juist gekozen om risico te vermijden. Het is moeilijk, maar een optie is om een deel van het geld te gebruiken dat door de EU vrij is gemaakt voor deze operatie. Dat zou kunnen worden geïnvesteerd in projecten die voor economische groei opleveren. Met de winst kunnen wij worden gecompeseerd. Bijvoorbeeld een investering in duurzame energie. Dat is terug naar het oorspronkelijke kapitalistische idee: gebruik het vermogen van burgers voor de economie, om groei te creëren.”