De verfijnde Amerikaanse keuken

Lang hoeft de receptioniste van ons eerste hotel er niet over na te denken. „Anything fried”, antwoordt ze op de vraag wat nou een typisch lokaal gerecht is. We bevinden ons in het zuiden van de Verenigde Staten.

De Amerikaanse cuisine staat te boek als vet, ongezond en smaakloos. Als niet te vreten, zeg maar. Ik hou erg van Amerika en was voornemens ten minste één lokaal gerecht te vinden om dat vooroordeel te weerleggen. Dat bleek nogal een klus.

In Nashville, ingeklemd tussen kantoortorens en een verlaten parkeerterrein, adverteerde restaurant The Standard met „refined Southern dining”. Na een week rondreizen door Alabama en Tennessee durf ik te zeggen dat dat een contradictio in terminis is.

De specialiteit bij The Standard was Bacon wrapped Bacon, een blok varkenshaas ingepakt met gerookt spek op een kingsize bed van maïs en limabonen, gegaard in veel te zoute kippenbouillon. Wat er refined aan was, gok ik, is dat niet alles gefrituurd werd.

De ziel van het Zuiden is vooral terug te vinden in het ontbijt. Zoals met alles in Amerika is het ook bij het bestellen van ontbijt belangrijk om de kleine lettertjes te lezen. Denk je gewoon roerei met een worstje te hebben besteld – op zich al een stevig ontbijt – het volgende moment staat je tafel vol. Met biscuits and sausage gravy, meestal een vormeloze deegbal met een bechamelsaus met stukjes worst. Met buttermilk pancakes, die het midden houden tussen uit de kluiten gewassen poffertjes en kleffe minipannenkoekje. Met cheese grits, een specieachtige pap van maïsmeel en kaas. En met hashbrowns, een soort rösti waarbij niemand de moeite genomen heeft om er een net rondje van te maken. In de meeste gevallen zijn de aardappelsliertjes aan een kant te ver doorgebakken en aan de andere kant juist net iets te rauw. Die mix levert op wonderbaarlijke wijze een toch bevredigende sensatie. Mits je om half negen ’s ochtends een bak gebakken aardappels weg kan krijgen.

Favoriet de afgelopen week was de pecan waffle. Het volgende recept komt uit het standaardwerk A real American breakfast, met de treffende ondertitel: the best meal of the day, any time of the day. Het recept is voor vier Amerikanen, dus ik durf te wedden dat u er met z’n achten van kunt ontbijten.

Hak ¾ van de pecannoten in een keukenmachine. Voeg bloem, maïsmeel, suiker, bakpoeder en zout toe. Maal tot een fijn poeder. Klop daar in een kom een voor een de eidooiers, de melk en de gesmolten boter doorheen. Klop apart de eiwitten stijf en vouw die door het beslag. Bak de wafels in een wafelijzer en serveer met de rest van de pecans erover.

Ik heb dit recept zelf nog niet uitgeprobeerd, aangezien Best Western-motels daar niet voor zijn uitgerust. Maar de auteurs van het boek zijn volgens de omslag award winning, dus dat zal wel goed komen.

Enjoy y’all!