Uiteindelijk ging ze mokkend akkoord

Na

Hoe verliep de onderhandeling?

„Het gesprek met de P&O-medewerker was telefonisch, omdat ik op grote afstand van het ziekenhuis woonde. Ik denk dat dat in mijn voordeel werkte, omdat we elkaars gezicht niet zagen en ik zo gemakkelijk mijn lijstje met vragen kon langsgaan.”

Hoe reageerde zij op jouw eisen?

„Ik kwam niet meteen met eisen, maar stelde eerst vragen over die BIG-registratie, het lidmaatschap van de vakbond en de verhuis- en reiskostenvergoeding. Vreemd genoeg wist ze de antwoorden daarop niet, ze bleek de cao zelf nauwelijks te kennen! Ze beloofde me een paar dagen later terug te bellen. Toen ik op de afgesproken dag niets hoorde, heb ik zelf nog een keer gebeld.”

Had ze toen wel antwoorden?

„Nee, ze was er niet aan toegekomen. Ik was verbaasd en ook wat geïrriteerd, want ik zou al op korte termijn aan de slag gaan. Vervolgens stelde ik voor om die secundaire arbeidsvoorwaarden dan maar te laten zitten als ze me in aanloopschaal 1 zou plaatsen. Die schaal is eigenlijk voor mensen met een jaar werkervaring, terwijl ik nog maar twee maanden als arts gewerkt had.”

Ging ze daarmee akkoord?

„Ze vond dat ik haar voor het blok zette en hard onderhandelde. Maar uiteindelijk ging ze mokkend akkoord.”

Tevreden?

„Op zich wel, ik heb gekregen wat ik wilde. Maar ik denk eerlijk gezegd niet dat ik dat te danken heb aan mijn onderhandeltactiek. Ik had gewoon mazzel dat ik een P&O-medewerker trof die niet goed op de hoogte was van de cao. Later hoorde ik dat ze een interim was en niet uit de medische sector kwam. Ik ben blij dat ik wél de cao had bestudeerd, daardoor was ik me veel bewuster van mijn rechten.”

Meedoen aan deze rubriek? Meld je aan via werk@nrc.nl