Mediapagina is weer van jullie

Dit is de laatste aflevering van de rubriek Jong, waarin de scholieren Deniz Alkac, Funs Elbersen, Marissa van Loon en Rutger de Quay een jaar lang op een aanstekelijk enthousiaste en betrokken wijze schreven over hun mediagebruik. Hun columns zijn terug te lezen op de blog nrc.nl/jong.

De inkt is op, de inspiratie is weg. Na één jaar lang twee keer in de maand columns schrijven over media is het gedaan. Ik klim nog een laatste keer in de pen. Aan vrienden vroeg ik waar ik mijn laatste column aan zou wijden, aan vrienden op het internet vroeg ik hetzelfde. Ik kreeg nul op het rekest en bedacht daarna dat het misschien wel leuk is te vertellen hoe ik het ervaren heb, zo’n jaar bij NRC Handelsblad.

Op 15 februari 2011, om 15.00 uur, betrad ik met knikkende knieën voor het eerst in mijn leven de redactie van NRC Handelsblad. Een dag later ontving ik de verlossende mail en een weekje later ontmoette ik Deniz, Rutger en Funs (toffe knullen!) en daarmee was NRC Jong geboren. Er werden foto’s gemaakt en niet veel later verscheen de eerste column in NRC Handelsblad. Die dag, ik weet het nog goed, reed ik op mijn fiets door Roosendaal op zoek naar de NRC. Bij de kassa checkte ik of ik er wel écht in stond met mijn column, mijn rode bloemenbloesje en iPad. Ja, ik stond erin. Wauw.

Hoe langer ik schreef voor de NRC, hoe meer er gereageerd werd. Niet alleen positief, maar ook negatief. Onder columns plaatsten mensen comments, maar ook kreeg ik mails. Mails als: „Hoi. Je foto is zóóóó lelijk, met die stomme iPad boven je hoofd is het echt niet om aan te zien. Ik ga je columns niet meer lezen! En, dat je het weet, deze mail gaat ook naar de hoofdredactie van NRC Handelsblad. Groet, Jan.”

Dat soort hatelijke, onnodige mails is geen reactie waard. Beste Jan: het is goed zo. De mediapagina is weer van jullie. Zonder mij, mijn bloemenbloesje en die stomme iPad. Dag hoor, ja, dag.