Lutz favoriet

Rond het Friese dorpje Wergea: stolpboerderij, kerkje, stolpboerderij. Overal zou Lutz Jacobi, de sympathieke ongedwongen doodgewone authentieke kandidate voor het PvdA-leiderschap, zomaar fierljeppend kunnen opduiken.

Maar Wergea heeft een wijkje waar zelfontworpen moderne huizen op vrije kavels staan. Juist daar komt Lutz Jacobi aanrijden, in een Chrysler Cruiser, een retroauto. Gewilde authenticiteit dus, plaag ik, terwijl zij de voordeur opent. „Authentiek zijn, daar moet je niet over lullen. Dat ben je of niet”, zegt Lutz.

Binnen is alles wit, grijs, zwart en modern. Nergens spullen of zelfs maar een rondslingerend tijdschrift. Haar aanrecht is leeg en smetteloos als een operatietafel. Bij een paar gekleurde schilderijen maakt Lutz Jacobi een wegwerpgebaar. „Dat gedoe daar is van Koos. Daar kijk ik niet naar.”

Koos, haar man, die het huis zelf bedacht. „Koos is bouwvakker.”

De facto verkocht hij kozijnen, voegt ze er even later aan toe. Lutz Jacobi lijkt zichzelf soms te betrappen op gespeelde authenticiteit. En dan is ze weer wel zo authentiek eerlijk dat zij zichzelf meteen corrigeert. Als iedereen mij nog kan volgen.

Lutz Jacobi heeft een leeg interieur, omdat zij „nogal druk in het hoofd” is. Dat is te horen als ze praat, in een ketting van halve zinnen en onvoltooide tangconstructies: „Ik ben een groot deel van mijn leven leidinggevende geweest en uiteindelijk die toko, dat weet ik: dat heeft een heel stuk inspiratie nodig, gewoon menselijke warmte geven is mijn kracht.”

Een typische Jacobi-zin.

Toch kan, om ook maar eens de machiavellist uit te hangen, haar kandidatuur best eens geregisseerder zijn dan het lijkt. Lutz en haar woest-echte imago leidde de aandacht de afgelopen week vrolijk af. Waardoor de media minder zeuren over de kleurloosheid of het salonsocialisme van de andere kandidaten.

Lutz Jacobi, benen omhoog, ontkende natuurlijk alles. Toen begon ze weer ontwapenende onopgesmukte dingen te zeggen. Over „mensen op de vuurtoren zetten, en streekproducten op de kaart”. Over weidevogelbeheer. Over de Afsluitdijk als icoon voor Nederland. En niet te vergeten: de schaapskudderegeling.

Eerlijk gezegd sprak Lutz Jacobi ook lang en ontwapenend, ‘gepassioneerd’ heet dat dan, over speciaal onderwijs, zorg, stomme boekhouders en zeggenschap. Daarin was zij minstens zo overtuigend als andere kandidaten. Maar daarvan moet zij het dus niet hebben.

Een marketingbureau liet een ‘social media analyse’ los op Lutz Jacobi. Dankzij haar „authenticiteit” werd over Lutz al twee keer zoveel „positief gecommuniceerd” als over de andere kandidaten.

Dáár stond Diederik Samsom op twee. Na haar. „Zelfs Sterrenburg was positief.” Ze bedoelt journalist Wouke van Scherrenburg. „En Frits zei: ‘Die Jacobi werkt zich al zes jaar rot in het land.’” Haags verslaggever Frits Wester.

‘LUTZ JACOBI FAVORIET ALS POLITIEK LEIDER VAN DE PVDA’, zette haar campagneleider Tjerk dus maar snel boven een persbericht.