'Iedereen heeft geheimen'

Glenn Close liep dertig jaar rond met het plan voor Albert Nobbs, een film over een een vrouw die zich als man verkleedt. ‘De make-up test was een openbaring.’

Dertig jaar kostte het Glenn Close om haar droom waar te mane: het buitengewone verhaal van Albert Nobbs verfilmen. De novelle van de Ierse auteur George Moore over een vrouw die zichzelf als man verkleedt om te overleven in het negentiende-eeuwse Dublin leerde ze kennen toen ze helemaal aan het begin van haar loopbaan het personage in een minimalistisch toneelstuk speelde in New York.

Na talloze tegenvallers en een frustrerende worsteling om het budget van zeven miljoen euro bij elkaar te krijgen, is de film klaar, en is de actrice ook producer, ster en co-schrijver geworden. Het fascinerende aan het verhaal dat zij al zo lang koestert, is dat Nobbs al zo lang als mannelijke ober in een hotel werkt dat ze haar ware identiteit is kwijtgeraakt. Ze zit muurvast in een emotionele gevangenis van eigen makelij, aldus Glenn Close tijdens een gesprek in Los Angeles.

„Mensen denken dat het verhaal gaat om seksuele identiteit, maar dat geloof ik niet. Het gaat eerder over hoe mensen zich een houding geven om te overleven en wat mensen nodig hebben om zich veilig te voelen. Ik vind Albert echt een groots personage. Zijn verhaal heeft in al zijn eenvoud een vreemde, emotionele kracht”, zegt Close, die in 1982 voor de rol in de off-Broadwayproductie een Obie Award won.

„Ik speelde de rol op een moment dat ik nog maar één film op mijn naam had en elke nacht voelde ik de kracht van het verhaal. Het leven van Albert is erg aangrijpend en blijft me ontroeren. Het heeft me altijd gefascineerd te zien hoe mensen elkaar zien, wat de waarheid is en wat verborgen blijft. Ik geloof dat iedereen geheimen heeft, alleen de schaal en de duur van die geheimen varieert van persoon tot persoon.”

De 64-jarige actrice, die vijfmaal voor een Oscar werd genomineerd en drie Emmy’s won, bleef haar rechten op het verhaal over Albert Nobbs vernieuwen totdat ze de financiering helemaal rond had. Eerst gaf ze de Hongaar Gaby Prekop de opdracht een scenario te schrijven, later kreeg de Ierse auteur John Banville zover dat script te perfectioneren en voegde ze ook haar eigen ideeën toe. Daarna huurde ze regisseur Rodrigo García (zoon van de Colombiaanse Nobelprijswinnaar Gabriel García Márquez) in, met wie ze al tweemaal had gewerkt. De cast ronselde ze onder oude vrienden en collega’s, zoals Pauline Collins, Janet McTeer, Brendan Gleeson en Mia Wasikowska.

Het grootste probleem bleef de financiering. „Ik ging kantoor in, kantoor uit om met investeerders te praten, enkelen daarvan zijn allang weer overleden. Maar ik gaf nooit op en werd niet bitter omdat niemand me geld wilde geven”, zegt Close. „Het verbaast me wel hoe weinig talent en achtergrond telt. Niet alleen wat betreft mijzelf, maar ook gezien mijn verbazingwekkende cast die ik bij elkaar had gebracht. Maar ik begreep wel dat de film moeilijk te pitchen viel.” Uiteindelijk, nadat zij en haar echtgenoot samen met vrienden en een Texaanse geldschieter geld hadden ingezameld, kreeg ze het budget rond. Close: „Het leek me niet correct bij anderen om geld te bedelen en er zelf niks in te steken.”

Haar vasthoudendheid werd beloond met juichende kritieken voor Albert Nobbs, die Close en Janet McTeer Oscarnominaties voor beste actrice en vrouwelijke bijrol bezorgden. Voor Glenn Close was het de eerste sinds Dangerous Liasons 24 jaar geleden. „Albert Nobbs stelt mijn talent meer op de proef dan welke andere rol ook, en in deze film meer dan indertijd op het podium. Daar droeg ik geen make-up en moest het publiek zelf de illusie scheppen. Toen we met filmen begonnen, vroeg ik me af of het na al die jaren nog steeds een goede rol voor mij was. Maar de make-up test was een openbaring. Ik dacht altijd dat mij gezicht te bekend was voor de rol. Maar toen ik met make-up in de spiegel keek, moest ik huilen. Dat was ik niet meer, dat was een vreemd wezen.”

Albert Nobbs is Close’s eerste film sinds haar weinig succesvolle Evening vijf jaar geleden, en ze geeft toe dat het moeilijk is goede scripts te vinden voor een actrice van haar leeftijd. Ze won wel een Emmy en een Golden Globe als ijzige juriste Patty Hewes in de tv-serie Damages, die aan zijn vijfde seizoen toe is. De serie wordt opgenomen in New York, waardoor ze bij haar echtgenoot David Shaw en haar 23-jarige, studerende dochter Annie kan zijn. Ze besteedt veel tijd aan het helpen met mensen met een geestesziekte; haar zus lijdt aan een bipolaire stoornis en haar neef is schizofreen.

Close heeft niet getekend voor andere films sinds ze Albert Nobbs in de bioscoop bracht, al overweegt ze een tweede eigen project. „En dit keer schrijf ik het script zelf. Het is een verhaal uit een verweerd oud boek uit mijn opa’s bibliotheek dat onze moeder voorlas op zondagavonden. Het raakt me nog steeds en ik denk dat het een geweldig verhaal is, net als Albert Nobbs.”