Het Kruidvatgeschenk van Heleen van Royen

Dat Tom Lanoye dit jaar het boekenweekgeschenk schrijft bekend zijn. Maar weet men dat er ook een heus Kruidvatgeschenk is? Heleen van Royen schreef het, Toef Jaeger las het.

Hoi Heleen, met mij. Heb jij zin om voor de boekenweek…’
‘Nee ik ga niet weer naar zo’n vrouwenbeurs. Dat heb ik vorige keer al gedaan toen Het grote Heleen van Royen Zomerboek uitkwam. Ik ben daar echt zo klaar mee’.
‘Nee, je hoeft ook niet voor te lezen of handtekeningen te zetten. Het gaat om het geschenk voor alle kopers bij…’
‘O wauw het geschenk schrijven? Eindelijk! Zeg, schrijft die Nico Dijkshoorn niet het Boekenweekessay? Da’s toch die mopperende dichter van De Wereld Draait Door, die gewoon kut zegt in de camera? Ik vind de weg die de CPNB is ingeslagen echt geweldig. Nico Dijkshoorn en ik… Wat is het thema van de boekenweek ook alweer?’
‘Vriendschap en andere ongemakken. Maar het gaat niet om…’
‘Vriendschap en andere ongemakken? Dat is helemaal mijn ding. Dan ga ik een verhaal schrijven over een vrouw die veertig wordt en te dik. Tot overmaat van ramp krijgt ze dan voor haar verjaardag van haar kinderen een homovriend kado. Ze is namelijk gek van Paul de Leeuw, zeker sinds hij net als zij ook twee kinderen heeft. En die homovriend is dan een klepgrage homo met roltrapvrees. Het wordt echt hilarisch.’
‘Dat klinkt allemaal reuze leuk, maar waarvoor ik bel is dus…’
‘Ho, ik ben er nog niet. Die homo is dus een echte Paul de Leeuw-homo, met van die directe vragen. Vraagt ie aan Yvonne – zo heet ze – of eten ter vervanging van seks is, hoe vaak ze het doet met haar man en of ze zichzelf bevredigt enzo. Echt gewoon een leuke, directe homo die wel duizend alternatieven voor het woord sterretje heeft – sterretje, je weet wel. Het wordt echt hilarisch.’
‘Heleen, ik moet je even onderbreken. Echt je bent een superleuk wijf, ik vind je top en zwaar ondergewaardeerd. Want ik bedoel: moet je jezelf eens horen, ik hoef de knop maar aan te zetten en je gaat helemaal los. Wat een fantasie, echt geweldig. Maar ik bel je dus niet voor het boekenweekgeschenk van de CP…’
‘Dank je. Ik vind zelf ook dat mijn fantasie echt ongelofelijk is. Echt geweldig dat jij dat zo scherp ziet. Al die luie kutrecensenten, meestal mannen met een dikke pens of gefrustreerde wijven die er niet uitzien en dat dan op mij gaan afreageren. Ik spuug erop, ik heb enorm veel fantasie en dat ga ik in dit boek echt zo aanpakken dat zelfs elke mongoolrecensent kan zien dat dit fictie is. En dat niet alleen in het plot over dat te dikke wijf van veertig met haar nep-Gay Best Friend, maar ook op stilistisch vlak ga ik laten zien dat ik echt veel in mijn mars heb. Ik verwerk bijvoorbeeld de V van veertig in enkele kunstige taalgrapjes: de v van vrijmoedig, maar ook van verzakking, vergrijzing, verlies van veerkracht en de v van voldaan.’
‘Heleen: allemaal prima enzo, maar het gaat dus niet om hét boekenweekgeschenk, maar om het Kruidvatgeschenk. Gewoon voor de klantenbinding van Kruidvatshoppers. Begrijp je. We hebben Herman Brusselmans en Russische Klassiekers gedaan. Voor een spotprijsje en nu jij… helemaal gratis. Vat je ’m nu eindelijk?’
‘O… het Kruidvatgeschenk. Verkopen jullie ook vibrators? Da’s mooi, dan stop ik er ook nog de v van vibrators in.’