De winnaar heeft het zwaar in Amsterdamse Stadsschouwburg

Negen jaar oud was Adriaan Andringa toen hij geïntrigeerd raakte door de Amerikaanse verkiezingen. Nadat hij de tweestrijd tussen Clinton en de oude Bush volgde, was hij verslaafd. Twintig jaar later vertelt hij er in de Amsterdamse Stadsschouwburg nog bevlogen over, nadat hij een nacht lang de Republikeinse Super Tuesday op de televisie heeft gevolgd . „Het groteske en bombastische karakter van de verkiezingen trekt me elke vier jaar weer aan”, zegt hij. „In deze aflevering boeit de felheid van het campagnevoeren me. De kandidaten móéten strijden, elkaar voor rotte vis uitmaken.”

In een chique, statige zaal maakt Andringa met zo’n honderd andere ‘politieke junkies’ bij het ontbijt de balans op van Super Tuesday.

Croissants en chocoladekoekjes liggen uitgespreid op lange tafels, onder gedimd licht van de kroonluchters. De koffiebekers zijn opvallend klein voor een Amerikaans ontbijt. Op het podium wisselen Amerika-kenners uit de journalistiek en de adviessector elkaar af.

Mitt Romney heeft het zwaar in de Amsterdamse schouwburg. Zijn lauwe zeges en haperende optredens worden neergesabeld. „Romney is een schijtbak”, stelt Nieuwsuur-presentator Twan Huys. De voormalige Amerika-correspondent bekent kleur: „Hij mijdt de pers volledig, sluit elk risico uit. Hij zwemt in het geld en ziet er prima uit, maar tóch kan hij zijn voorsprong niet uitbouwen. En dan dat gestotter. Ik durf geen vergelijking met een Nederlandse sociaal-democraat te trekken, al begint hij op Cohen te lijken.”

Ook spindoctor en campagnestrateeg Kay van der Linde houdt zich niet op de vlakte. „Santorum, Gingrich en Paul liggen op de grond, maar ze ademen nog altijd. Romney had hen knock-out moeten slaan.” Dat Romney zich uitroept tot winnaar, had Van der Linde, die in het verleden advies gaf aan Leefbaar Nederland en Rita Verdonk, hem verboden, als hij zijn campagne had geleid. „Journalisten vinden dat vooruitlopende positivisme vervelend. Dan hebben ze van de zomer niets meer om over te schrijven.”

Adriaan Andringa, die de verkiezingen voor opinieweblog De Jaap volgt, vergelijkt politiek graag met sport. „In de VS draait het net zo goed om de show, staan cheerleaders in de schijnwerpers wanneer de sporters uitrusten. Die grootsheid zie je in de politiek terug. Debatten leveren net als sportwedstrijden vuurwerk op.”

Niet iedereen in de schouwburg is noodgedwongen toeschouwer en recensent aan de zijlijn. „Ik mag stemmen”, glimlacht Daviom Ford. Hij werd drie decennia geleden geboren in de staat Virginia. Maar hij is een Democraat. Romney zal het wel worden, concludeert hij na zijn nachtje Republikeinen kijken.

Het voornaamste probleem van Romney is zijn geloofwaardigheid, vindt Ford. „Dan zegt hij niet in klimaatverandering te geloven, en voegt hij daar vervolgens zo’n vette knipoog aan toe. Daar wil ik niet jarenlang naar kijken.”