Lemma's

Als je met de trein van Amsterdam Centraal richting Amsterdam Amstel rijdt, kom je langs wat een loods van een houthandel lijkt, aan je rechterhand, net voorbij de Czaar Peterstraat. Vanuit de trein kun je de slogan van het bedrijf lezen: ‘De beste bomen uit het bos/ vindt u als hout bij Jongevos.’

Mijn opa had een schoenhandel, in Zaandam, waar ooit een man aanklopte die hem voor honderd gulden de perfecte reclameslogan aanbood. Nieuwsgierigheid zit in de familie en dus ging er honderd gulden uit de kas, en met een te brede glimlach onthulde de man triomfantelijk ‘Hier vindt u vast/ een schoen die u past’. Vriendelijk doch dringend werd de man verzocht de winkel te verlaten.

De beste bomen uit het bos/ vindt u als hout bij Jongevos; het roept een intens treurig beeld op. Je ziet jezelf door het bos lopen, de frisse natuurlucht ademend, omhoog kijkend naar de kroonjuwelen van het woud, de trotse, eeuwenoude notenbomen en zomereiken en douglassparren – en ziet dan voor je hoe diezelfde bomen worden gekapt, in stukken gehakt, en op maat gezaagd om als tv-meubilair verder te leven.

De liefste lammetjes in de wei/ vindt u bij onze slagerij.

Jonathan Safran Foer schreef in zijn boek Eating Animals dat de bio-industrie een welhaast genocidale vorm begint te krijgen en ik weet nooit zo goed wat ik daarvan moet vinden. Er kwamen twee meisjes bij me eten die allebei hun eigen Wikipedia-lemma hadden en voor wie ik derhalve meer dan gebruikelijk mijn best wilde doen. Ik hecht veel waarde aan Wikipedia-lemma’s. De één at geen pasta en brood – toen ze haar salade op had, bleven de croutons op haar bord liggen. De ander reageerde alsof ik met mijn nagels over een schoolbord ging toen ik langer dan drie seconden de koelkastdeur openhield. „Al die energieverspilling! Denk aan de aarde!” Met trillende handen schonk ik haar glas, heerlijk koele, wijn in.

De rest van het weekend voelde ik me schuldig. Gewoon, over alles. Over dat zij vegetarisch was en ik eigenlijk niet kon bedenken wat je kookt als je geen vlees mag gebruiken. Het compromis werd vis, maar pas nadat ik beloofde dat de zalm een vrij en voldaan leven had geleid, zich had kunnen voortplanten en op een volledig eerlijk manier gevangen was.

Ik propte de Albert Heijn-verpakking vlug in de prullenbak toen ze niet keek.

Even los hiervan: Hitler was vegetarisch. Niet uit principe, maar uit diëtetische redenen. Hij vond dat een Führer niet dik mocht zijn – alles is reclame.