Brieven opinie

Laat Erik Staal eerst maar eens die premie teruggeven

Als student woon ik in een pand van Vestia Rotterdam Stadswonen. Voor 700 euro per maand heb ik een driekamerwoning in een nette buitenwijk van Rotterdam. Nog wel, want de woningcorporatie wil de huurprijs verhogen met 9 tot 20 procent. Ex-directeur Erik Staal van Vestia steekt 3,5 miljoen euro in eigen zak.

Diverse keren ontvingen Vestiahuurders in de afgelopen weken een ‘mooiweermail’. Een citaat hieruit: „Volgens de berichtgeving zou Vestia miljarden euro’s hebben verloren en aan de rand van een faillissement staan. Dit beeld klopt niet. Door de huidige lage rente, vragen de banken waar Vestia leningen heeft meer onderpand dan was voorzien. Vestia kan hier niet alleen aan voldoen. Anderen staan hier nu garant voor. Het geld is niet verloren, maar staat tijdelijk als onderpand bij de bank. Vestia heeft op het ogenblik wel voldoende geld om aan haar normale financiële verplichtingen te voldoen.”

Dit citaat dateert van 3 februari. Toen was nog niet bekend dat Staal 3,5 miljoen euro zou meenemen.

Voor bestaande huurders zal er, volgens Vestia, niets veranderen. Alleen mensen die meer dan 43.000 euro verdienen, moeten 5 procent meer betalen. Nieuwe huurders moeten rekening houden met een huurverhoging van tussen de 9 en 20 procent. Hoeveel procent lager zal de huurverhoging uitpakken als Staal zijn bonus weer inlevert? Al is het maar om de gemaakte fouten om te buigen tot een stalen vuist die zich hard maakt voor het belang van de huurders; de kwetsbare massa voor wie alleen een Staatslot uitzicht biedt op 3,5 miljoen euro.

Kenneth Steffers

Huurder bij Vestia Rotterdam Stadswonen

Media zijn een afspiegeling van het publiek

In haar column (Opinie, 27 februari) betoogt Marjolijn Februari dat de kloof tussen media en publiek groot is. ‘De media’ worden hierbij, en tegenwoordig wel vaker in opiniestukken, afgeschilderd als een groot, onafhankelijk monster, dat voorbijgaat aan het hulpeloze publiek, maar zijn de media niet een afspiegeling van het publiek? Gelezen, beluisterd en bekeken door het publiek zijn kranten, bladen, radio- en televisieprogramma’s mede onderhevig aan de oude wetten van vraag en aanbod. Marjolijn Februari is het hier misschien niet mee eens, maar feit is dat de geïnterviewde Matthijs van Nieuwkerk het programma College Tour een recordaantal kijkers (815.000) heeft bezorgd – alleen al door zijn aanwezigheid.

Misschien is het tijd dat we wat coulanter worden voor de media en inzien dat het grote publiek blijkbaar behoefte heeft aan „agressieve interviews met politici” en zich „graag wil beklagen over de gekste dingen”.

Rosalie Seriese

Masterstudent finance & investments aan de Rotterdam School of Management van de Erasmus Universiteit Rotterdam

Rekenen met twee maten

De vraag van Geert Wilders over het uit de euro stappen is een populistische, doch relevante vraag. Het is niet verwonderlijk dat de politiek direct een antwoord klaar heeft. Van economen verwacht ik evenwel een sterkere respons dan „we kunnen dit niet berekenen”. Bij de introductie van de euro werd ons voorgerekend dat deze munt goed voor ons was. Toen was het blijkbaar wel mogelijk. Wordt hier niet gerekend met twee maten? Er zijn vele mogelijkheden om met geavanceerde, econometrische methoden een aantal scenario’s door te rekenen. Misschien kunnen economen na hun verkeerde voorspellingen bij de financiële crisis nu de juiste calculatie te maken.

Dr. Hiek van der Scheer

Managing consultant bij VODW