Blom sterk als bittere mama

Mama Tandoori. Gezien: 4/3, Oude Luxor, Rotterdam. Tournee t/m 31/5. Informatie: www.mamatandoori.nl ***

Als Mama Tandoori twintig minuten op streek is, stel je vergenoegd vast: heb je wel eens geen leuke avond als Jacqueline Blom op het toneel staat? Blom glorieert in de beginfase als de drilinstructeur die haar gezin en vooral haar echtgenoot met onverbiddelijke strengheid stuurt. Het dikke accent dat Blom hanteert, verzacht haar hardheid nauwelijks.

De actrice is met donkere schmink en pruik tot een Indiase moeder gemaakt. Tegenover haar staat Bob Fosko, de zanger met de oer-Hollandse uitstraling, als haar echtgenoot Theo. Als zij blaft, piept hij terug. Zijn mantra: dat een rat in Delhi meer vrijheid heeft dan hij. De wc is zijn fort, maar zelfs als hij gaat poepen, achtervolgt ze hem met haar commando’s.

Het zijn stekelige en geestige dialogen die ze voeren, met aardige stapjes uit de werkelijkheid op toneel. Blom eist totale controle: „Waarom heeft die Theo zoveel tekst?” Hun eenzijdige relatie is de helft van het verhaal van het gezin Van der Kwast, dat verteld wordt door zoon Ernest, de ik-figuur op het toneel, en tevens de schrijver van de roman waarop dit stuk is gebaseerd. Hij vertelt over het boek dat hij aan het schrijven is over zijn moeder, tot haar woede.

De andere helft van het verhaal is zijn broer Ashirwad, de oudste zoon en geestelijk gehandicapt. De bekommernis om zijn problemen maken dat de voorstelling allengs van karakter verandert. Van een pittige komedie zwalkt regisseur Daniël Samkalden naar melodrama, maar daarvoor is het onderliggend drama te flets. Tibor Lukács, die Ernest speelt, is een vaardige verteller, maar als hij in scènes emoties moet spelen, kan hij niet omschakelen.

Blom spreekt als mama Van der Kwast wel haar verlangens naar een ander leven uit, maar ze kan in één monoloog niet het gemis en verdriet onder haar barse optreden invoelbaar maken. Ze voorkomt niet dat Mama Tandoori in het niets eindigt.