'Ik erken alleen de Franse soevereiniteit'

Marine Le Pen is de enige veertiger van belang in de race om het presidentschap in Frankrijk. ‘Ik wil het systeem omver gooien.’

Marine Le Pen heeft geldproblemen, maar op bodyguards wordt niet bespaard. Ze begeleiden haar ook in het partijkantoor in een sjofele buitenwijk van Parijs waar ze vandaag buitenlandse journalisten ontvangt. Ze steekt een pakje sigaretten weg. Ze lacht. Ze noemt Europese leiders waarmee ze zich verwant voelt. Vaclav Klaus van Tsjechië. Viktor Orbán van Hongarije. Zo eng is ze niet, toch?

De kans dat Marine Le Pen in mei president is, lijkt klein. Maar sinds ze een jaar geleden de voorzittershamer van het Front National overnam van haar vader Jean-Marie Le Pen, is zij een rijzende ster in de Franse politiek, geducht in de campagne voor de presidentsverkiezingen. Haar eerste jaar als partijleider stond in het teken van de ‘dediabolisering’: ze wil af van de extreemrechtse en racistische reuk van de partij.

Daarin is ze voor een groot deel geslaagd. Peilingen laten zien dat er nooit eerder zoveel Fransen waren die het FN beschouwen als een gewone partij. Meer Fransen vinden Le Pen ‘patriottisch’ dan ‘racistisch’. Haar programma is radicaal anti-Europees, met een afschaffing van de euro en een terugkeer naar de Franse franc om de verworvenheden van de welvaartstaat, zoals de 35-urige werkweek en pensioen op 60-jarige leeftijd, te behouden.

Toch heeft zij meer problemen dan haar vader om de 500 handtekeningen te vinden die nodig zijn voor deelname aan de presidentsverkiezingen. Zo’n 70.000 gekozen functionarissen mogen die handtekening zetten – en door het Franse kiesstelsel zijn daar nauwelijks leden van het Front National bij.

Denkt u dat het nog lukt?

„Ik was gerustgesteld toen ik minister van Buitenlandse Zaken Alain Juppé op de radio hoorde zeggen dat alle stromingen moeten kunnen meedoen aan de verkiezingen en dat het een schandaal zou zijn als dat niet zo is. Maar toen bleek hij het over Senegal te hebben. Alleen al het feit dat het risico bestaat dat ik niet kan meedoen is inderdaad een schandaal. Als een erkende partij die een op de vijf Fransen vertegenwoordigt wordt uitgesloten van de verkiezingen, zijn we echt in een ‘postdemocratie’ beland. In elk geval wordt onze campagne al geboycot, want zonder die handtekeningen is er geen enkele bank die ons geld wil lenen. Voor ons is dit dus erg lastig, dat steek ik niet onder stoelen of banken.”

U stond vorig jaar op 20 tot 22 procent in de peilingen, maar nu zou u 16 tot 18 procent halen. Geen kans op de tweede ronde.

„Ik ga er nog steeds vanuit dat ik die tweede ronde kan halen. Sarkozy en Hollande verdedigen dezelfde ultraliberale principes en maken dezelfde keuzes die ons land aan de rand van de afgrond hebben gebracht. Ik ben de enige unieke kandidaat. Ik wil niet een beetje schaven aan het systeem, ik wil het omver gooien. Als ik zie hoe hard ik word aangepakt, door rechts en links, werkgeversorganisatie en vakbonden, door de minister van Binnenlandse Zaken die mij nationaal-socialistisch noemt, dan denk ik dat de peilingen beter zijn dan wat er wordt gepubliceerd. Anders zou ik niet weten waarom ik het slachtoffer ben van al die aanvallen uit verschillende kampen.”

U heeft al verklapt in de tweede ronde niet op te roepen op Sarkozy te stemmen.

(lacht). „Dat is in het hypothetische geval dat ik de tweede ronde niet zou halen. Sarkozy is een man zonder politieke ruggengraat, een flipperkast die het ene idee na het andere lanceert en nu op tilt slaat. Cynisch genoeg doet hij nu dezelfde beloften als in 2006 en 2007, beloften die hij vijf jaar lang niet heeft uitgevoerd. Integendeel, soms heeft hij het omgekeerde gedaan van wat hij beloofde. De man die de smetteloze republiek beloofde is verwikkeld in tal van affaires, de immigratie is gestegen, de werkloosheid verdubbeld, de koopkracht van de laagste klassen is gedaald, er zijn 24 nieuwe belastingen geïntroduceerd, hij is kortom in geen enkel domein geslaagd. Sarkozy is compleet ongeloofwaardig geworden.”

U wilt het systeem omver werpen, maar in uw programma legt u de nadruk op het behoud van de welvaartstaat. U bent veel linkser dan Jean-Marie Le Pen.

„De termen links en rechts zijn achterhaald. De scheiding loopt nu tussen mensen die geloven in de natiestaat en die er niet meer in geloven. Tussen degenen die denken dat de natie de beste structuur is om burgers te beschermen en hen die de natiestaat hebben afgeschreven en alleen nog geloven in supranationale structuren als de Europese Unie, zoals Sarkozy doet. Ik sta nog alleen aan mijn kant van de scheiding, maar er zijn steeds meer mensen die zich verzetten tegen dit mondialisme. De keuze voor de toekomst is of we onze soevereiniteit helemaal opgeven of haar op het laatste moment herstellen omdat we beseffen dat de soevereiniteit onze enige toekomst is.”

Is de welvaartstaat nog wel betaalbaar?

„Het is een grote oplichterij dat de Fransen hierover een schuldgevoel wordt aangepraat. Ik geloof niet in het ultraliberale discours van de elite die ons nu bestuurt, die zegt dat er te veel ambtenaren zijn en te veel sociale bescherming. In 1973 hebben we beslist dat Frankrijk niet meer mocht lenen bij de nationale bank, maar dat moest doen op de financiële markten. Dat is bevestigd in het verdrag van Maastricht. De Fransen worden sindsdien bestolen door de financiële markten waar we intussen miljarden euro rente aan hebben betaald. Zonder die diefstal zouden we in plaats van 1.700 miljard schuld een staatschuld hebben van 300 miljard, dat is beheersbaar. Ik wil best besparen, maar ik wil stoppen met het financieren van de internationale financiële markt. De keiharde besparingen die de Europese Commissie, het IMF en de ECB ons willen opleggen, katapulteren ons terug naar het stenen tijdperk. Ik wil niet zoals Hollande en Sarkozy tegen elke prijs de euro redden. Ik ben voor vrije naties, ik wil niet dat Brussel oplegt hoe wij moeten besparen.”

Dat betekent dat u uit de EU stapt.

„Nee, want ik wil dat we allemaal stoppen met de euro. We moeten elkaar eerlijk durven zeggen dat het euro-experiment heeft gefaald. We hebben in vijftien jaar het hele continent aan de rand van de afgrond gebracht. De euro is een middel geweest om ons een Europa op te dringen dat we niet willen, een Europese Sovjet-Unie die zijn wil oplegt. Dat moet stoppen. Daarom pleit ik voor het gezamenlijk uit de euro stappen. Dat kan in zes tot acht maanden geregeld zijn. De euro is nog maar tien jaar oud, dat is niet onomkeerbaar. Ik wil gewoon terug naar het systeem dat eeuwenlang goed heeft gefunctioneerd in Frankrijk.”

Wat wordt uw eerste daad als president?

„Ik benoem een minister van Soevereiniteit die de opdracht krijgt over alle internationale en Europese verdragen opnieuw te onderhandelen. Hij moet onze territoriale, legale, budgettaire en fiscale soevereiniteit teruggeven.”

Dus toch: het einde van het Franse lidmaatschap van de Europese Unie.

„Kijk, ik erken alleen de soevereiniteit van het Franse volk. Ik ontzeg de Unie het recht om ‘green cards’ uit te schrijven namens Frankrijk. Alleen Frankrijk kan beslissen wie hier komt werken en wonen, wie hier komt genieten van onze sociale zekerheid. Die is er wat mij betreft alleen voor mensen met de Franse nationaliteit. Er kunnen wel opnieuw akkoorden komen met andere landen, maar Frankrijk moet weer meester worden over zijn grenzen. Ik vind het niet normaal dat Italië en Spanje meer dan een miljoen illegalen legaliseren die dan zomaar de grens kunnen overstappen. Ik wil alle verdragen waarvan ik vind dat ze een gevaar zijn voor de vitale belangen van Frankrijk opzeggen, dus ook het vrij verkeer van personen.”

U bent Europees-Parlementslid. Is er geen behoefte aan Europese samenwerking?

„In het Europa der Naties dat ik wil zal plaats zijn voor een ontmoetings- en discussieplek voor gemeenschappelijke problemen, zoals milieu. Maar dat parlement mag niet wetgevend zijn. Nu heeft de Europese Commissie de grote macht, en binnen die Commissie de technocraten. Die technocraten hebben beslist dat ex-bestuurders van Goldman Sachs nu de macht hebben in Italië en Griekenland, zonder dat de Italianen of de Grieken konden meebeslissen. Voor dat ondemocratische Europa pas ik. Ik wil samenwerking van soevereine volkeren. En in mijn Europa is ook plaats voor bijvoorbeeld Rusland.”

Om uw plannen uit te voeren heeft u instemming nodig van 26 EU-lidstaten.

„Helemaal niet! Als het Franse volk beslist dat het een vrij volk wil zijn, dan beslist het dat het een vrij volk wil zijn. Daarvoor gaan we toch geen toestemming vragen aan andere landen? Het proces van de Europese Unie is niet onomkeerbaar, want anders leven we echt in een soort Sovjet-Unie waar geen vrijheid meer is. Zolang er volkeren bestaan, hebben ze de mogelijkheid om hun soevereiniteit terug te nemen. Dat is wat ik wil voor Frankrijk.”