Voor de verdwenen vrouwen

Fotograaf Kadir van Lohuizen (1963) reist over de Pan-American Highway van Vuurland naar Alaska. Hij bezoekt de vele migranten langs de route. Deel 20 van een tweewekelijkse rubriek, bij de aboriginals van Canada.

Als de zon schijnt is Vancouver prachtig, al gebeurt dat helaas niet zo vaak. De stad aan de westkust van Canada heeft net zo’n zeeklimaat als Nederland, met heel veel regen. Canada is het vijftiende en laatste land dat ik aandoe.

Zoals zoveel steden die ik heb bezocht voor mijn project Via PanAm is ook Vancouver een trekpleister voor migranten uit alle hoeken van de wereld. Chinatown is groot en de Filippijnse bevolking is groeiende.

Maar Vancouver is ook sinds mensenheugenis een trekpleister voor Canada’s oorspronkelijke bevolking. Vroeger trokken de groepen in de winter naar de Vancouver-delta. Tegenwoordig gaan veel aboriginals naar de steden om werk te zoeken.

Het leven in de reservaten is er de laatste jaren niet makkelijker op geworden. De houtindustrie was de grote werkgever, maar veel bedrijven zijn failliet gegaan door de crisis. De werkloosheid is hoog.

Ik ben in Vancouver als de ‘Women’s Memorial March’ wordt gehouden. Honderden, meest aboriginalvrouwen, lopen mee in de stille tocht. Ze herdenken de vele vrouwen die de laatste jaren zijn verdwenen en vermoord in Canada. Eén seriemoordenaar is veroordeeld, andere zaken zijn onopgehelderd. Op de plekken waar vrouwen verdwenen zijn, houdt de stoet even stil.

Reis mee via de app voor de iPad of via www.viapanam.org