Meisje uit de polder is nu krachtvrouw op ski's

Met minder dan dertig beoefenaren is biatlon in Nederland een kleine sport. Toch heeft Nederland sinds kort een wereldkampioene: Chardine Sloof (19).

Ze moet haar rust vinden, een paar keer diep in- en uitademen, haar hartslag omlaag brengen. Ze skiet de schietbaan op en mindert vaart. Kijkt hoe de wind staat, legt haar skistokken neer. Ze haalt het geweer van haar rug, het klepje van de schietbuis is even daarvoor al geopend. Ze vult het geweer met patronen en legt het wapen tegen haar schouder. De skibril moet nog af. Ze ademt nog twee keer diep, en mikt van 50 meter afstand op de schietschijf. Het doffe geluid van de schoten weerkaatst in de bergen. Na elk schot laadt ze de patronen door. Alles moet vloeiend, snel en goed.

De talentvolle biatlete Chardine Sloof (19) heeft het eindeloos geoefend, de moeilijke omschakeling van het zware langlaufen naar het roerloze schieten. Iedere handeling is er ingeramd. Het schieten is een cruciaal onderdeel van de biatlon: wie mist, moet een strafrondje skiën.

Vorige week bij de WK biatlon voor junioren in Finland schoot Sloof als een scherpschutter. De Nederlandse werd op twee onderdelen wereldkampioen: in de individuele wedstrijd en in de achtervolging.

Biatlon, een Nederlandse en goud? Ja, het is echt waar. Niet eerder presteerde een Nederlander zo goed in deze olympische wintersport, die van oudsher gedomineerd wordt door sporters uit Noorwegen, Rusland en Duitsland. Nederland telt minder dan dertig biatleten. Door de juniorentitels mag Sloof de komende dagen starten op de reguliere wereldkampioenschappen voor ‘senioren’ in Duitsland: morgen in de sprint en woensdag in de individuele wedstrijd.

Het succesverhaal van Sloof begint in 1999. De familie Sloof (vader Ed, moeder Sary en de kinderen Joël, Luciën en Chardine) woont dan nog in een nieuwbouwwijk in Waddinxveen. Het gezin heeft een vakantiehuis in Zweden, in het zuidwestelijke plaatsje Torsby. Het huis ligt middenin een bos.

Na een tijdje besluiten Chardines ouders naar Torsby te emigreren, ze zijn verkocht geraakt aan de natuurrijke omgeving. „We kwamen tot leven in het bos”, zegt vader Ed (49). Hij zegt zijn baan op en gaat samen met zijn vrouw Nederlandse kaas verkopen op de markt in Zweden.

Joël (23) en Luciën (21) worden al snel gegrepen door de biatlonsport. In de buurt van Torsby is genoeg skigelegenheid: er is een skigebied, een biatlonschool en zelfs een skitunnel, waarin getraind kan worden. Als Chardine op tienjarige leeftijd een keer bij een biatlontraining van haar broers gaat kijken, mag ze met een groot geweer schieten. Ze schiet alles raak, een talent is geboren. „De kick van deze sport is de combinatie. Maar ik vind vooral het schieten erg gaaf”, zegt ze giechelend via Skype vanuit Duitsland.

De familie Sloof groeit uit tot een biatlongezin, met vader in de rol van coach. Ze leggen duizenden kilometers af voor wedstrijden en trainingen in Scandinavië. Niet alleen Chardine blijkt een talent. Haar broers Joël en Luciën behoren tot de tien beste biatleten van Zweden. Vijf jaar geleden schreef hun vader een plan waarin staat hoe de drie naar de Winterspelen in Sotsji in 2014 moeten toewerken, met een opbouw van de trainingsuren die de drie per jaar moeten maken. Chardine traint dit jaar bijna 700 uur, volgend jaar 750 uur (gemiddeld 14 uur per week).

De komende twee seizoenen moet blijken of ‘Team Sloof’ zich kan kwalificeren voor de Spelen in Sotsji. Dat zal moeilijk worden, zo is de verwachting: de stap van de junioren naar de senioren is groot in de sport. Chardine rondt dit jaar haar middelbare school af, vanaf volgend seizoen kan ze zich volledig toeleggen op de biatlon. Net als haar broers zal ze voorlopig weinig verdienen met de sport, het is in deze fase van hun loopbaan vooral investeren. Het geld komt van hun ouders en de Nederlandse Ski Vereniging.

Chardine is in het verleden gevraagd om uit te komen voor Zweden, waar ze al sinds haar zesde woont. Maar ze koos voor Nederland. „Ik ben heel erg Nederlands en ik voel me ook Nederlands. We spreken thuis Nederlands en kijken ook Nederlandse televisie.” Ook haar broers komen voor Nederland uit.

Tot haar negende zat Sloof op ballet, iets waar ze nu bij de biatlon voordeel van heeft. „Ik heb veel balans op mijn ski’s, en mijn lichaam is flexibel.” In Zweden stopte ze na drie jaar met ballet omdat ze te ver moest reizen voor de lessen. „Maar ik dans nog wel eens voor mezelf, in het geheim op mijn kamer.”

De komende jaren moet Chardine werken aan haar „loopsnelheid” (het langlaufen) en haar handelingssnelheid op de schietbaan, zegt haar vader. „Ze is heel erg compleet. Ze heeft een goede wedstrijdmentaliteit. En ze is fysiek heel erg sterk.”

Het balletdanseresje is een krachtvrouw op de lange latten geworden.