Breuklijnforceermachine

Viergraneneierboeren willen dat we geloven dat een ei naar vier granen kan smaken. Maar wat de kip at, is nauwelijks van invloed op de smaak van het ei. Het wordt hardnekkig volgehouden; kippen die voer eten met vismeel, leggen eieren die naar vis smaken. Ik heb het geprobeerd met vis voor mijn kippen, maar kon de eieren niet vies krijgen. Kakelvers moet het zijn. Dan is een zachtgekookt ei zo’n beetje het lekkerst denkbare voor de gewone man die kaviaar niet betalen kan. Je hebt er trouwens, die op zo’n ei een pluk kaviaar laten doen door de chef en dat er dan aan tafel met een stalen gezicht aflepelen. Culinairen van stand trekken stalere gezichten dan gewone mensen. En onnozelen schieten zelfs in de lach om een ei met viseitjes.

Nog zo iets. Een kievitsei is lekker. Maar werkelijk geen snars lekkerder dan een vers zachtgekookt kippenei. En kwarteleitjes brengen geen spat meer geluk, behalve in het poppenhuis, dan een ordinair kippenei uit Barneveld. Als het maar vers is.

Maar hoe eet men een ei? De barbaar pelt het, doet het in zijn geheel in zijn mond en laat het knappen zodat de vloeibare dooier al zijn smaakpapillen raakt.

Het pelt alleen lastig, een vers ei. Uitlepelen wordt ook keurig gevonden. Men kan de schaal blutsen en er stukjes van lospeuteren. Maar daar heb je de bruut. Hij pakt het ei in zijn ene hand en slaat met zijn andere hand een mes door de kop. Mooi geluid. Maar je moet het durven en kunnen. In het slechtste geval slaat het mes ook in de vingers van de hand die het ei vasthoudt. En wie aarzelend slaat, richt een ravage aan met Pasen.

Een apparaatje? Het is er. 25 euro. Op de website ‘kookwinkel.nl’ van het kookwinkelconcern Oldenhof wordt slecht uitgelegd wat het ding doet. ‘Laat het balletje vallen en het eitje is getikt’, staat er. Het Duitse apparaat wordt Clack genoemd. Een stalen hoedje past op een ei. Onderin het hoedje zit een scherpe naar binnen gekeerde rand, nog geen millimeter dik. De rand rust rondom op de schaal van het ei. Op het hoedje een staaf met om de staaf heen een dikke stalen kraal die vrij op en neer kan bewegen. Hoedje op het ei. De stalen bal wordt omhoog getild langs de staaf en losgelaten. Hij valt naar beneden, met een klap op het stalen hoedje. De scherpe rand aan de binnenkant van het hoedje maakt in de eischaal rondom een breuklijn. Klaar? Nee, de bruut die durft, moet er toch nog een mes doorheen jassen. Maar met minder schade aan de schaal.