Justice maakt te weinig live muziek

Justice. 28/2 Paradiso Amsterdam.

Dj’s zijn de nieuwe rocksterren, heette het toen Tiësto en co de mannen met gitaren van het poptoneel dreigden te verdringen. Het Franse dj- en producersduo Justice streeft naar het omgekeerde: ze willen maar wat graag voor rockmuzikanten aangezien worden. Hun synthesizers snerpen als elektrische gitaren en in hun muziek klinkt de invloed door van metal en symfonische rock.

Live worden Gaspard Augé en Xavier de Rosnay geflankeerd door achttien gitaarversterkers die alleen dienst doen als grote schemerlampen. Justice heeft zich niet alleen de uiterlijke kenmerken, maar ook de dynamiek van de hardrock eigen gemaakt. Ze zijn meesters in het opvoeren van spanning, van fluisterzacht tot oorverdovend en van kabbelende soundscapes naar een vette dreun. Het duo onderscheidt zich van de doorsnee dance-act door de afwisseling in hun show, al staat die voor 90 procent op de computer en hoeft er live alleen nog maar wat aan knopjes gedraaid te worden.

Op festivals kon Justice de mystiek van de drukke activiteiten achter de dj-tafel aardig volhouden, maar vanaf het balkon van Paradiso was goed te volgen hoe weinig de mannen eigenlijk doen. Hun aanstekelijke luchtgitaarmuziek stond hoe dan ook als een huis en bracht het publiek meteen in beweging. Veel van hun aantrekkingskracht school in de visuele effecten: de verlichte crucifix, het mozaïek van duizenden lampjes en de lichtgevende orgelpijpen die uit het decor omhoog rezen.

Zangpartijen kwamen uit het niets en Augé en De Rosnay konden de woorden alleen benadrukken met armgebaren. Rode draad door het optreden was nog steeds hun remix uit 2003 van Never be alone, oorspronkelijk van rockgroep Simian. Het refrein ‘Because we are your friends / you’ll never be alone again’ werd massaal gescandeerd door het uitzinnige publiek waarin menselijke piramides gebouwd werden. Vrienden voor het leven, totdat ze na anderhalf uur ingeblikte muziek weer op straat stonden.