Opeens getuige én betrokkene bij een heuse AFM-inval

Een volle zaal nieuwsgierigen wachtte dinsdagavond op een verhaal over ‘high profits and low risk’ van Charles van Renynghe de Voxvrie. Maar nog voordat deze Belgische valutagoeroe een woord had kunnen zeggen werd hij afgevoerd – door de AFM.

De spreker van de avond, een Belg met de klinkende naam Charles van Renynghe de Voxvrie, zit al klaar voor zijn voordracht. Achter hem op een beamerscherm een uitnodigende tekst: „High Profits And Low Risk? Yes … Together We Can!”

Zo’n 35 belangstellenden zijn dinsdagavond naar de Haagse Parkstraat gekomen voor Van Renynghes „Financial Freedom Seminar” over „Investeren in Valutahandel, Fysiek Goud/Zilver en/of Uw Huis/Auto als Buffer voor de Toekomst”. Er is bijna geen stoel meer over in het zaaltje. De sfeer is opgewekt – samenzweerderig: het seminar is niet geadverteerd, de digitale uitnodiging is onderhands verspreid en sprak de aanwezigen aan als ‘Friends in Forex’ ofwel foreign exchange, de gangbare afkorting voor de valutahandel.

Een Nederlandse ‘associate’ van Van Renynghe begint aan een welkomstwoord. „Wist u dat forex een totaal onderbelicht onderdeel is van de kapitaalmarkt, waarin wel 4.000 miljard dollar omgaat?” Dan wordt hij ruw onderbroken door gerucht achter in de zaal, bij de deur die nog openstaat. Een groep van een man of tien loopt naar binnen. Het zijn geen laatkomers – dat maken de twee politieagenten wel duidelijk, handboeien bungelend aan de broekriem. Een man en een vrouw, beiden keurig in donker pak gestoken, lopen naar Van Renynghe. „Wij zijn van de Autoriteit Financiële Markten en komen hier voor een onderzoek. Wilt u met ons meekomen?” De Belgische valutagoeroe laat zich gewillig afvoeren, zonder een woord van protest.

De ‘Friends in Forex’ in de zaal zien het tafereel verbluft aan: zij zijn getuigen én betrokkenen bij een heuse AFM-inval. Bij de open deur stelt zich een ernstig kijkende, kalende jongeman op met bril en blauwe blazer; hij zal de hele verdere avond niet meer van zijn post wijken. Hij zegt geen woord en mijdt oogcontact, net als de meeste andere AFM’ers. Alleen de man en vrouw in donker pak richten zich tot de aanwezigen. Blijkens hun visitekaartjes gaat het om een „Senior Supervision Officer” en om „Toezichthouder Integriteitstoezicht”.

„Wij zijn uw gesprekspartners vanavond”, zegt de vrouwelijke AFM-medewerker. „Wij willen ook aan u allen individueel enkele vragen stellen. U bent overigens geen onderwerp van ons onderzoek.” Iemand protesteert: „Van Renynghe is mijn gesprekspartner!” Komt hij vanavond nog terug, wil de man weten. „Dat weet ik niet”, zegt de AFM-medewerkster. „Maar u mag natuurlijk op hem blijven wachten.” Waarom hebben de AFM’ers niet eerst Van Renynghes voordracht aangehoord en hem daarna aangehouden, vraagt een ander. „Nu verpest u onze avond.”

In een reactie meldt een woordvoerder van de AFM vandaag dat Van Renynghe wordt verdacht van „ernstige overtreding” van de Wet op het Financieel Toezicht. „Wij onderzoeken of consumenten hiervan de dupe van zijn geworden. We onderzoeken wat er met de inleg is gebeurd en op welke wijze het geclaimde rendement tot stand is gekomen.”

De twee medewerkers van de beurstoezichthouder blijken toch iets meer dan ‘gesprekspartners’. „En als ik nou niet wil meewerken?”, vraagt een vrouw. „Wij kunnen uw medewerking vorderen”, zegt de mevrouw van de AFM, „maar wij hopen dat het zo ver niet hoeft te komen.”

Waarom die vragen als wij geen onderwerp van onderzoek zijn, wil een man weten. „Daar kan ik helaas niets over zeggen”, antwoordt de toezichthoudster. „Wij zijn gehouden aan een wettelijke geheimhoudingsplicht.”

Dan beginnen de twee AFM-functionarissen aan hun individuele ondervragingen, die ruim een uur in beslag nemen. De aanwezigen moeten zich identificeren, adres en telefoonnummer opgeven en vertellen of ze geld door Van Renynghe laten beheren en zo ja, op welke bankrekening ze dat hebben gestort. De meesten werken braaf mee, maar het besmuikte gemor is niet van de lucht.

„Ik voel me als een crimineel behandeld”, moppert een vrouw. Zij heeft Van Renynghe via-via leren kennen en helpt hem sindsdien met zijn Nederlandse seminars. Net als enkele andere aanwezigen, die eveneens met de Belg bevriend lijken, laat zij ook geld door hem beleggen. Waarom niet gewoon aandelen gekocht, of beleggingsfondsen? De vrouw kijkt ongelovig: „Omdat Van Renynghe veel hogere rendementen haalt!” Hoe hoog wil niemand zeggen. Maar ze zijn allemaal enthousiast. „Ons geld groeit hard, hoor.”

Sceptici zijn er ook. „Ik ben hier gekomen met een vriend”, zegt een ondernemer in prefab woningen. ,,Wij wilden vanavond zijn verhaal onderuit halen.” Ga maar na: „Van Renynghe heeft geen eigen website, een geheim mobiel nummer en op e-mail reageert hij niet.” Bovendien heeft hij vijf jaar geleden al eens een ‘akkefietje’ gehad met justitie. „Maar daarvoor is hij gerehabiliteerd”, werpt iemand tegen.

De reden van het AFM-onderzoek laat zich wel raden. Bij Van Renynghe kun je al met kleine bedragen meedoen”, zegt een tevreden klant. En voor vermogensbeheer met een minimale inleg van minder dan een ton is een AFM-vergunning nodig, ter bescherming van de kleine belegger. Die heeft Van Renynghe niet, weet de vrouw die zich als een crimineel behandeld voelt. „Heeft hij niet nodig. Hij doet private placements.”

Rond half tien hebben de resterende aanwezigen het wel gehad met hun AFM-avontuur. Het zaaltje begint leeg te lopen. In een kamer brandt nog licht achter het matglas van de dichte deur: daar wordt Van Renynghe bevraagd. „Vrijheidsberoving”, mompelt iemand nog.