De kandidaat zal niet onaardig zijn.

Of, zoals het in de ondertekende verklaring staat: „Respectvol omgaan met de andere kandidaten (geen negative campaigning).” Op zich logisch: kandidaten die elkaar beschadigen, beschadigen ook de PvdA. Maar de kandidaten hebben deze gelofte wel heel ruim geïnterpreteerd. Ze weigeren ook uit te leggen waarom ze een betere leider dan hun concurrenten zouden zijn, of waarin ze van elkaar verschillen.

Althans, dat zeggen ze. Want ze doen het wel degelijk, zij het besmuikt. Zo benadrukt Plasterk zijn bestuurlijke ervaring, zijn carrière buiten de politiek en zijn eenvoudige komaf. De boodschap: dat hebben de anderen niet. Samsom zegt dat hij in staat is complexe maatschappelijke vraagstukken om te zetten in een begrijpelijk verhaal en concrete maatregelen. U begrijpt al wat de boodschap is. Net als die van Nebahat Albayrak, als zij zegt dat zij uitstekend leiding zou kunnen geven aan concurrenten Samsom, Plasterk en Martijn van Dam.

Het komt wel wat moeizaam over, die voorzichtigheid. Is het voor de leden niet veel beter als zulke verschillen helder en duidelijk onder woorden worden gebracht? Hoe weet je anders op wie je moet stemmen? De campagneleiders bezweren dat dit geen enkel probleem oplevert: de leden van de PvdA zien die verschillen wel. Sterker nog, zij stellen het niet op prijs als dit soort verkiezingen gepaard gaan met elkaar onderling bekritiseren. Wie dat doet, wordt afgestraft.