Tegen mij kan je niet op viezerik

De heksenjacht op pedofielen betekent een terugkeer naar de jaren vijftig.

Een taboe binnenstappen, figuurlijk én letterlijk, ik kan het iedereen met een ongezonde levensdrift van harte aanbevelen. Zelf werd ik lid van Martijn, uit protest tegen de heksenjacht op pedofielen. Dat kwam mij op een aantal (doods)bedreigingen te staan. Die bundelde ik onlangs samen met de bedreigingen aan Martijn in een boekje, met als titel Smerig gezwel wat je bent. Ik bood het op mijn site gratis aan als download, met het verzoek geld over te maken naar Martijn, zodat zij een advocaat kunnen betalen. De vereniging staat op 7 maart voor de rechter. Het Openbaar Ministerie vond geen strafbare feiten en besloot daarom de vereniging te vervolgen voor ‘verstoring van de openbare orde en goede zeden’.

Waar komt die angst voor Martijn eigenlijk vandaan? Mij lijkt die buiten proportie. Kinderen lopen immers in het gezin het grootste gevaar om misbruikt te worden. Dat blijkt uit tig onderzoeken. Waarom worden gezinnen eigenlijk niet verboden, een samenlevingsvorm die tot veel ellende leidt? Elk jaar opnieuw worden duizenden kindertjes binnen het familiaire fort geestelijk, fysiek en seksueel mishandeld door (dronken) vaders en moeders.

Terug naar de bedreigingen. Vrijwel allemaal ademen ze sadisme (‘we gaan jullie lekker branden’), seksisme (‘ik snij je penis eraf en stop die dan in je reet’), nationalisme (‘ons land’, ‘onze waarden’, ‘onze cultuur’), Hagenisme (‘je komt den haag niet in en dat namens alle supporters van ado den haag’), medische kennis (‘je bent ziek’) of een curieuze combinatie daarvan. Regelmatig ook beroepen de taalhooligans zich op het gedachtegoed van wijlen Pim Fortuyn. Blijkbaar zijn ze vergeten dat het kale orakel in interviews trots vertelde dat hij Marokkaanse jongetjes neukte. Zijn met een geaffecteerde stem gedebiteerde „ik word minister-president van dit land” won erdoor aan zeggingskracht.

De tijdgeest is een grillig spook. In de jaren zestig en zeventig verklaarde Gerard Reve de liefde aan jongetjes met stoute billen en een blond vossenhol. Hij kreeg meerdere koninklijke onderscheidingen en won in de jaren negentig (terecht) de Prijs der Nederlandse Letteren – al was zijn partner bij de ceremonie niet welkom, die was immers in opspraak omdat hij een buurjongetje had gevraagd zijn pielemuisje te laten zien. De tijdgeest vond het nodig om een nieuw masker op te zetten. Of nieuw, we keren terug naar de jaren vijftig. De pedofiele schrijver Jan Hanlo werd indertijd fel bekritiseerd en uiteindelijk gecastreerd. Hij stierf hoogstwaarschijnlijk als maagd.

‘Neuk je eigen kinderen.’ Ook een passage die regelmatig opduikt in de hatemail. Het interesseert de mensen dus niet wat je met je eigen kind doet, als je maar van die van hen afblijft. Een natuurdrift? Talloze dieren copuleren ook met hun jongen. Ze (meestal de moeders, dit keer) eten ze zelfs op, als er aanleiding voor is. Andere dieren grijpen niet in. Ook grommen of piepen ze geen waarschuwingen. Mensen zitten anders in elkaar. Alhoewel… Hoe vaak hoor je niet een van enthousiasme overslaande stem ‘dat kind is om op te vreten!’ uitroepen, terwijl hij of zij ondertussen vleeskeurend in de wang van de baby knijpt? Brrrrrrrr…

De mannen van Martijn roepen op hun site iedereen op om zich aan de wet te houden, kinderen niet te misbruiken. Wel komen ze voor hun geaardheid op. Gelijk hebben ze. Vrijheid van meningsuiting en vrijheid van vereniging horen in een democratie thuis, net als pedofielen.

A.H.J. Dautzenberg is schrijver en geen pedofiel. Hij werd met de dood bedreigd nadat hij toetrad tot de vereniging Martijn.

    • A.H.J. Dautzenberg