Een hijskraan in Harlingen

De dag is voorbij in de haven van Harlingen. De veerboten naar de Waddeneilanden liggen afgemeerd, de vuurtoren is verlicht, op een zeiljacht klinkt het geroezemoes van een feestje maar net boven het gekrijs van de meeuwen uit. „Over 100 meter, sla linksaf.” Onze auto draait van de weg af, het uitgestorven haventerrein op. Langs een loods, over grote, ongelijke klinkers. We rijden langzaam, speuren om ons heen. Is het echt hier?

We stoppen aan de voet van de hijskraan: een ijzeren giraffe op 20 meter hoge poten, met daarbovenop een 25 meter lange nek. De lucht is zwaar van zeezout en de geur van vis. We staren naar de cabine boven ons hoofd. Hoe gaan we daar in godensnaam komen? Laat staan slapen?

Hoewel duizenden toeristen jaarlijks in de Harlingse haven komen, is het voor weinigen een eindbestemming. De veerboten naar de Wadden zijn de grote trekpleisters. Toch zijn er een paar opvallende overnachtingsplekken in de haven: een hijskraan, een vuurtoren en een reddingsboot, die zijn omgebouwd tot hotelkamers.

Aan de voet van de kraan kruipen we in een liftje met een loodzware deur. We houden een grote rode knop ingedrukt om omhoog te komen, traag als een slak. Een platform over, en dan een claustrofobische aluminium kokerlift in, waar je rond een paal in het midden geklemd staat. Als een sardientje in een blik – nog nooit is die uitspraak letterlijker van toepassing geweest. Al draaiend rond de paal werkt het liftje zich omhoog, om uit te komen in de cabine, die extreem efficiënt voorzien is van alles wat een hotel nodig heeft: van een dubbelkops douche tot een flatscreen tv met dvd-collectie.

En wat een uitzicht! Dat je ook nog eens zelf kunt bepalen. Want nog een klein trappetje op vanuit de cabine en je zit achter de stuurknuppel op de bestuurdersstoel om de kraan te draaien in de richting die je zint: de stad zien, of toch liever de zee? Als we wakker worden, zien we de eerste veerboten onder ons raam langs varen.

Voor een nacht in een hijskraan, vuurtoren of reddingsboot zie vuurtoren-harlingen.nl

    • Maite Vermeulen