DWDDemocratie

Sinds vorige week op de buis: PvdA Zoekt Leider.Maar waarom eigenlijk?

Dat partijen als SP, CDA en PVV een voorman nodig hebben, begrijp ik. Ideologisch gemotiveerde groepen met een agenda: tegen ongelijkheid, tegen moreel verval, tegen de islam. Dan moet iemand erop toezien dat de helft van het salaris in de partijkas wordt gestort, de Bijbel op het nachtkastje ligt, of de Koran in de open haard ligt te knisperen. Voor je het weet krijg je onenigheid.

Maar een partij die liever tolereert dan grenzen stelt, die liever poldert dan principieel doet, die liever iedereen meetelt dan partij kiest, die liever harder helpt dan strenger straft: waarom zou die een herder voor de kudde willen? De PvdA heeft geen ideologie, en voor zover ze die wel heeft, bestaat het allemaal al: een toegankelijke rechtsstaat, een sociaal vangnet, een toptarief van 52 procent. Er is geen strijd, hooguit een winkel om op te passen.

Je ziet ’t al misgaan bij de audities. Op de vraag waarom hij een betere PvdA-leider zou zijn dan zijn rivaal Martijn van Dam, antwoordde Diederik Samsom: „Ik vertel alleen waarom de leden op mij kunnen stemmen, laat de andere kandidaten maar vertellen waarom ze op hen moeten stemmen.” Op dezelfde vraag antwoordde Martijn van Dam: „Ik ga je alleen de sterke punten van Diederik noemen.”

Dichter bij een machtstrijd is de PvdA nooit geweest.

Ik weet ook wel: de DWDDemocratie vereist nu eenmaal een roerganger met vlotte babbel en stevige tongval. Die Matthijs kan vertellen waar het op stáát. Maar als je daar diep in je hart niet in gelooft? Als je liever overal omheen loopt? Waarom van die nood dan geen deugd maken?

Als ik de PvdA was, zou ik het anders doen. Vijf thema’s kiezen en daar een gezicht op plakken: Plasterk op onderwijs, Albayrak op integratie, Samsom op milieu, Timmermans op Europa en Mariëtte Hamer...

Nou goed, vier thema’s dan.

Zet ze samen op een poster en schrijf erboven: ‘Leiden doe je samen’. Personendemocratie 2.0. Herkenbaar én anti-autoritair.

Maar ja, zelfs dat durven ze niet. Dat is het probleem van de PvdA: ze geloven nergens echt in en zelfs dát geloven ze niet. Op de vraag of zij misschien PvdA-leider wilde worden, antwoordde Mariëtte Hamer: „Ik denk er nog over na.”

Met zo’n antwoord ben je het eigenlijk al.