Beschaafde pers

De provocateur werd prooi.Net goed, zijn verdiende loon – je hoort het menig voormalig of potentieel slachtoffer van Rutger Castricum denken nu hij het zelf te kwaad kreeg bij de uitoefening van zijn taak voor PowNews. Castricum ging naar het huis van Naema Tahir, de columniste van Buitenhof, die hem onfatsoenlijke journalistiek had verweten.

Tahir was bezorgd. Ze vreesde dat bekwame mensen de politiek zouden schuwen als deze vorm van journalistiek zou oprukken. Thorbecke had het er geen dag uitgehouden, hij zou de politiek niet eens zijn ingegaan. Op die manier bleven alleen „makkelijke babbelaars, cabaretiers en demagogen” over.

Onfatsoenlijke tv-journalistiek moest voortaan van het Binnenhof geweerd worden, vond ze. Er was alleen plaats voor ‘de beschaafde pers’, voor ‘beschavelingen’.

Om ten overvloede aan te tonen dat hij daartoe niet gerekend kan (en wil) worden, belde Castricum met draaiende camera aan bij Tahir in Den Haag. Haar partner, hoogleraar rechtsfilosofie Andreas Kinneging, deed open, was nog even vriendelijk („ze ligt op bed, is acht maanden zwanger”), maar liet daarna zien dat rechtsfilosofie best kan samengaan met spierballen. Castricum werd teruggedrongen en kreeg toegevoegd dat hij de volgende keer, samen met zijn team, in de plomp zou worden geworpen. „En als ik iets hiervan op de tv zie, weet ik je te vinden.”

’s Avonds zagen we Castricum bij zijn baas Dominique Weesie uithuilen in de studio. Noemen ze dat niet ‘huilie-huilie’ in die kringen? Hij kon best incasseren, zei hij, hoewel we onlangs in De Wereld Draait Door nu juist gezien hadden dat hij dat niet zo goed kon. Maar dit ging te ver: hij was door Kinneging bij zijn keel gegrepen (op de tv was dat overigens niet te zien) en hij zou daarvan aangifte doen. Weesie knikte instemmend. Het kwam allemaal door de elite die de afgang van Cohen wilde wreken, wist hij.

De ironie wil dat Kinneging met zijn oerconservatieve maatschappelijke en politieke opvattingen niet bepaald tot een linkse pro-Cohen-elite kan worden gerekend. Hij zou het met die rechtse mannen van PowNews wat dat betreft best aardig kunnen vinden, vermoed ik. Maar nu de geest van de onbeschoftheid steeds luider aan de neorechtse fles ontsnapt, ontstaat er ook eindelijk enige ongerustheid in rechtse kringen. Niet langer is het alleen de ‘linkse elite’ , wat dat ook moge wezen, die zich zorgen maakt. Opvallend is daarbij dat al die linkse, door PowNews geschoffeerde politici zich zoveel beter wisten te beheersen dan het duo Kinneging-Tahir.

Wat te doen?

Eerst de handjes thuishouden, natuurlijk. Al is het gemakkelijker gezegd dan gedaan: provoceer nooit de provocateur, maar mijd hem. Gooi die deur dicht, en blijf uit de buurt van de plomp.

Laat hem ook vooral toe tot het Binnenhof. Want wat is precies ‘de beschaafde pers’? Wie gaat uitmaken wie wel of niet ‘een beschaveling’ is? Premier Rutte? De RVD? Een commissie onder voorzitterschap van Tahir, gesouffleerd door Kinneging? God beware ons. Als we Geert Wilders graag in het Catshuis willen krijgen, moeten we vooral zulke commissies instellen. De man die Clairy Polak bij Nova/Nieuwsuur wegkreeg, zal als eerste roepen: „Persbreidel!”

Zou er trouwens een omroep zijn die met draaiende camera Rutger Castricum wil volgen als hij schreiend aangifte doet bij de politie?

Kan een ontroerende reportage worden.