Vrouwenmode Milaan, najaar 2012: tranen en romantiek

In Nederland krijgt  zo’n beetje iedereen die het voor elkaar krijgt een modeshow te geven een staande ovatie. In Parijs en Milaan is een staande ovatie wat ie eigenlijk zou moeten zijn; een beloning voor een uitzonderlijke prestatie. Raf Simons kreeg  er zaterdag een, na de show van de vrouwencollectie voor najaar 2012 van Jil

Raf Simons na zijn laatste show (foto Peter Stigter)Raf Simons na zijn laatste show (foto Peter Stigter)

In Nederland krijgt  zo’n beetje iedereen die het voor elkaar krijgt een modeshow te geven een staande ovatie. In Parijs en Milaan is een staande ovatie wat ie eigenlijk zou moeten zijn; een beloning voor een uitzonderlijke prestatie.

Raf Simons kreeg  er zaterdag een, na de show van de vrouwencollectie voor najaar 2012 van Jil Sander. Het applaus hield zo lang aan dat hij na een paar minuten terugkeerde op de catwalk, met een rood, betraand gezicht. Waarna er in het publiek hier en daar ook een traantje werd geplengd.

Vrijdag maakte Jil Sander bekend dat Simons meteen na de show zou stoppen bij het modehuis. Er gingen al een tijd geruchten over Simons’ vertrek; in september werd beweerd dat hij Stefano Pilati zou opvolgen bij Yves Saint Laurent. Daarna werd vooral Dior genoemd, waar sinds het ontslag van John Galliano nog geen nieuwe hoofdontwerper is aangesteld.

Vanuit Dior is nog altijd niets bekend gemaakt. Dit weekend bevestigde Yves Saint Laurent dat Pilati’s contract inderdaad niet wordt verlengd. Maar de naam die het meest wordt genoemd is Hedi Slimane, die in de jaren negentig als mannenontwerper aan het huis was verbonden, en daarna naar Dior Homme ging. De laatste vijf jaar werkte Slimane als fotograaf.

Je zou je bijna kunnen voorstellen dat Jil Sander de speculaties zat was, en zelf het contract met Simonsmaar  heeft opgezegd. Een opvolger is er in elk geval al: de oprichter van het modehuis zelf, Jil Sander. De nu 68-jarige Sander verkocht haar bedrijf in 1999 aan Prada. Ze zou aanblijven als hoofdontwerper, maar na een jaar stapte ze op, vanwege ruzie met Prada-baas Patrizio Bertelli, de echtgenoot van Miuccia Prada. In 2003 kwam ze terug, om na een paar seizoenen wederom weg te gaan. De laatste paar jaar maakte ze een lijn voor de Japanse budgetketen Uniqlo. Het huis Jil Sander is sindsdien twee keer van eigenaar gewisseld.

Collectie Jil Sander. Foto Peter StigterCollectie Jil Sander. Foto Peter Stigter

Het wordt voor Sander niet makkelijk Simons te evenaren. In de zeven jaar dat Simons aan Jil Sander was verbonden, maakte hij er een opwindend, toonaangevend modehuis van, zonder de minimalistische stijl, waar het bekend mee werd, helemaal te veronachtzamen. Met name vrouwencollecties voor voorjaar 2011, najaar 2011 en voorjaar 2012, waarin hij vernieuwende mode liet zien die was gebaseerd op klassieke haute couture, waren, in elk geval publicitair, een enorm succes.

Ook in zijn laatste collectie kwam de klassieke couture terug. De collectie verbeeldde een dag in het leven van een getrouwde vrouw. De show opende met wijdvallende jassen, swaggers, in zachte tinten, die door de modellen bij elkaar werden gehouden alsof het haastig aangeschoten ochtendjassen waren. Er waren tere lingeriejurkjes van satijn, of gemaakt van verschillende tricots. Aan bustiers zaten met een broeken met hoge taille vast, of rokken met hoekige, asymmetrische plooien. Onder een rechte jasjes kwamen rokken van metallic material, er was een prachtige donkerblauw-met-huidkleurige jurk in new look-stijl, met wederom een ingebouwde bustier en een spannende uitsparing op de buik. De zes grote boeketten in perspex bakken op de catwalk en de mijmerende muziek versterkten de  intieme, romantische sfeer van de collectie.

De afscheidsshow was ook te lezen als een aankondiging: het zou een prima debuut voor Dior zijn geweest.

Gucci. Foto Peter StigterGucci. Foto Peter Stigter

Romantiek was bij meer ontwerpers een uitgangspunt. Voor Gucci kwam Frida Giannini met een zwierige najaarscollectie die was gebaseerd op de 19e eeuw, mannenmode en ruiterkleding; lange zwarte jurken met hoge kragen, capes, rijbroeken in laarzen, van rijke materialen als fluweel, bont, veren en (krokodillen)leer. Het frisse van de collectie zat em niet in de kleuren (die waren erg donker), maar in het feit dat er behalve transparante blouses en jurken ook stoere, oversized kleren in zaten, zoals grote jassen en prettig nonchalante pyjamapakken; iets nieuws voor Gucci.

Dolce & Gabbana. Foto Peter StigterDolce & Gabbana. Foto Peter Stigter

Dolce & Gabbana lieten zich inspireren door Sicilië, de geboortestreek van Domenico Dolce, de helft van het duo, en een terugkerend thema in hun werk. Dit keer werd het vertaald naar Siciliaanse barok. Onder met bloemen versierde kroonluchters verschenen wijde capes vol veel goudkleurig borduursel, eveneens goudgeborduurde zwarte jurkjes, nou eens niet altijd heel strak, veel sexy zwart en maagdelijk wit kant, en enorme oorhangers. Gaandeweg de show kregen bloemdessins de overhand, die eruitzagen alsof ze waren geborduurd. Een mooi en ja, uitgesproken romantisch beeld.

Prada. Foto Peter StigterPrada. Foto Peter Stigter

Miuccia Prada wilde dit seizoen, zo verklaarde ze na afloop van haar show, dit keer geen boodschap aan de wereld meegeven, maar een collectie die het plezier van mode vierde.  Dat resulteerde in broekpakken met jasjes en tops in de felgekleurde stoffen met ingeweven dessins, mouwloze jurken en jassen van zware, zwarte stof, de overdadige versieringen van plastic kralen en de gedeeltelijk met rubber bedekte pumps en veterschoenen; stukken die  niets conventioneels of behaagzieks hadden. Hooguit zou je ze klassiek Prada kunnen noemen.

Het belangrijkste kledingstuk  bij Prada was de broek, die bij iedere outfit werd gedragen, ook onder rokken en jurken. Hooggeplaatste riemen legden de nadruk op de taille.

Marni. Foto Peter StigterMarni. Foto Peter Stigter

Over iets meer dan een week ligt de collectie die modehuis Marni maakte in samenwerking met H&M in de winkel; betaalbare, maar goed uitgevoerde variaties op Marni-klassiekers als een  ruimvallende top met leren voorpand, een genopt mantelpakje, net iets te korte, wijde broeken van opvallende stoffen, hooggehakte houten sandalen en plastic sieraden. Een mooie aanleiding om een nieuwe richting in te slaan, en dat is precies wat  ontwerpster Consuelo Castiglioni deed, met een voor haar doen scherpe, ingehouden najaarscollectie. Capes, jassen en jasjes met grote, uitstaande zakken en een heupceintuur, waarin zowel invloeden van het uniform als van China terug te vinden waren, jurkjes met van verschillende stoffen in een grafisch patroon.

Castiglioni had haar beroemde dessins niet helemaal laten liggen: ze kwamen vooral terug op broekpakken, die volgend najaar een grote trend lijken te gaan worden.

 

    • Milou van Rossum