Sharona's stille hoop op de Spelen

Hordenloopster Sharona Bakker (21) was een van de weinige lichtpunten bij de NK indoor in Apeldoorn. Ze heeft haar sportieve geluk gevonden. „Ik zie geen grens”, zegt haar trainer.

Apeldoorn Sharona Bakker wint 60 m horden in 8.13. Nederlands kampioen ©foto eric brinkhorst eric brinkhorst

Terwijl Sharona Bakker in vloeiende stijl over de horden scheerde, zag Henk Kraaijenhof dat het goed was. Een Nederlandse kampioene met uitzicht op een internationale toekomst, constateerde de trainer van voormalig sprintkampioene Nelli Cooman. Zijn kennersogen zagen een atlete „die op alle vaardigheden een zeven scoort en kan groeien”.

Buiten de erkende sprinttalenten Dafne Schippers en Jamile Samuel noemde Kraaijenhof de 21-jarige hordenloopster uit IJmuiden gisteren het enige lichtpuntje van de magere NK indoor. Gelijk heeft hij, want de titelstrijd in Omnisport Apeldoorn leverde afgelopen weekeinde geen nationaal record en evenmin een uitbreiding van de Nederlandse ploeg bij de WK indoor op. Voor die kampioenschappen, over twee weken in Istanbul, had Bakker zich al geplaatst.

Bakker is een hordenloopster met een oer-Hollandse naam, maar een nieuw gezicht tussen de Nederlandse topatleten. Ze heeft weliswaar een reeks nationale juniorentitels op haar naam staan, maar had niet geïmponeerd met aansprekende tijden. Tot dit jaar. Ineens benaderde Bakker op de 60 meter horden de acht seconden, de grens die geslecht moet worden om internationaal echt mee te tellen.

Ze begon aan het indoorseizoen met een persoonlijk record van 8,41 seconden. Dat werd in de eerste wedstrijd verpulverd tot 8,17, waarna Bakker in het Duitse Chemnitz in 8,08 exact de WK-limiet liep. En de ontwikkeling stagneerde niet, want kort daarna bestendigde ze in het Duitse Karlsruhe haar opmars met een tijd van 8,03 seconden. Een tijd die Bakker in de schaduw plaatst van snelle Amerikanen als Lolo Jones, Kristi Castlin, Danielle Carruthers en Yvette Lewis en de Britten Jessica Ennis en Tiffany Porter.

Bakkers ontwikkeling biedt mooie perspectieven. Maar hoe is haar spectaculaire vooruitgang te verklaren? Aan een reeks van factoren, meent Bakker, maar vooral aan haar overgang naar trainer Purcy Marte.

Anderhalf jaar geleden was de IJmuidense haar geploeter in de marge beu. Ze wilde zo graag, trainde zich wezenloos maar voelde nauwelijks vooruitgang. Die was er ook nog niet na één jaar onder Marte, de trainer uit Purmerend bij wie ze anderhalf jaar geleden haar sportieve geluk zocht. Logisch, zegt Marte. „Sharona moest eerst sterker worden, zich conditioneel verbeteren en afgetraind worden. En ze moest niet meer zo vaak geblesseerd zijn. Daarom is ze gedoseerd gaan trainen, dag na dag, week na week, maand na maand. Ze heeft fysiek haar evenwicht gevonden. Nu die doelen zijn gerealiseerd is ze harder gaan lopen. Een logische lijn. Nadat Sharona minder is gaan werken en vrijwel fulltime kan sporten voldoet ze aan alle voorwaarden om een volgende stap te maken. Nu blijkt wat ze werkelijk kan. En ik zie nog geen grens aan haar mogelijkheden.”

Bakker voelt zich bijna de gelukkigste atlete van Nederland sinds haar talenten tot aansprekende daden leiden. Ze prijst haar trainer de hemel in, zonder zichzelf uit te vlakken. Maar helemaal tevreden is ze nog niet. Omdat de resultaten nóg beter kunnen en haar persoonlijke situatie nog niet ideaal is. Bakker wil fulltime sporten en niet aan haar portemonnee verplicht zijn een baan te hebben. Ze hoopt bij de WK indoor in Istanbul over twee weken haar A-status te verwerven, waarna ze eindelijk haar baan als gymjuf op een basisschool in IJmuiden kan opzeggen.

Natuurlijk, het is opvallend als een atlete zich vanuit het niets meldt voor de WK indoor. Maar daarmee is Bakkers honger niet gestild. Ze wil nog dit jaar naar de EK in Helsinki en stilletjes hoopt ze op de Olympische Spelen in Londen. „Als ik zo doorga moet dat kunnen”, zegt ze merkbaar terughoudend. Want Bakker wil allesbehalve aanmatigend overkomen. „Maar de geschiedenis leert dat op een goed indoorseizoen doorgaans een goed buitenseizoen volgt. De Spelen halen zal moeilijk worden, maar onmogelijk is het niet.”

Dat voelt Bakker, in de training, maar vooral in de wedstrijden. De start is nog niet explosief genoeg, maar met haar snelheid zit het wel goed. „Ik merkte tijdens internationale wedstrijden dat ik na een slechte start zienderogen inliep op mijn concurrenten.” Marte ziet dat als het resultaat van zijn aanpak. „Tijdens de training zet ik op eenderde van de afstand een pilon neer. Daar begint de ‘kritieke zone’. Vanaf dat punt moet Sharona technisch verzorgd blijven lopen. Dat wordt vooral belangrijk in het buitenseizoen als de afstand niet 60 maar 100 meter wordt.”

Daarvoor waren de NK indoor niet echt een maatstaf, want Bakker werd gisteren afgetekend kampioen. Ze was tevreden met de titel, minder over haar race in de finale. „Ik raakte een horde. Ja, dat gebeurt vaker, maar ik wil graag een perfecte race lopen.” Trainer Marte tilde daar niet aan. Hij vond het belangrijker dat Bakker haar tijd in de halve finales had verbeterd. „Want dat wordt tijdens de WK belangrijk. Als het goed is moet ze daar meerdere wedstrijden lopen. En dan is het zaak niet te verslappen. Na de 8,24 van zaterdag was ik erg tevreden met haar tijd van 8,13 in de finale. Ze was scherp.”

    • Henk Stouwdam