Rugnummer 1 stuitert eenzaam over kasseien

De kasseienklassiekers zijn de koersen van Sebastian Langeveld. Het parcours kent hij uit zijn hoofd. Vorig jaar won hij de Omloop Het Nieuwsblad, zaterdag was hij slachtoffer van valpartijen.

Nummer 1, staat er nog op zijn rug. Maar het rugnummer van Sebastian Langeveld is gehavend als hij zijn racefiets bij de bus van Team GreenEdge neerzet. Twee keer gevallen tijdens de Omloop Het Nieuwsblad. Met een grimas buigt hij achterover, strekt zijn rug. Pijn. En stapt snel de bus in. Koud.

„Kijk, dat is Sebastian Langeveld, de winnaar van vorig jaar”, riep de grootste en dikste Vlaming bij dezelfde bus ruim vijf uur eerder. Natuurlijk weet de supportersclub van Langevelds West-Vlaamse ploeggenoot Jens Keukeleire wie de Nederlander is. Over twintig jaar weten ze het nog steeds. Keukeleire krijgt bemoedigende schouderklopjes, voor Langeveld wijken de Vlamingen uiteen. Kasseien creëren helden. Langeveld kust zijn vriendin, klikt zijn schoenen met een droge tik vast in de pedalen en rijdt naar de start. „Mooie benen”, denkt zijn vriendin hardop.

Het peloton is zenuwachtig. Australië, Qatar, Oman: voorbereidingskoersen. Het seizoen begint pas echt met de Vlaamse kasseienklassiekers en de Omloop is daarvan de eerste. Wie vandaag wint, kan tot mei vooruit. Tot september, misschien wel.

Bij de start op het Sint-Pietersplein in Gent slaan de renners elkaar groetend op de helm. Als Philippe Gilbert een praatje aanknoopt, kijken drie man om. Hoe zou hij zich voelen, zie je ze denken. Vorig jaar was een race al bijna gelopen als Gilbert aan de start verscheen. De renners van Accent Jobs-Willems Veranda’s hebben geen tijd voor de klassiekerkoning. Ze wurmen zich de perszone in om bij de start snel langs het peloton te kunnen schieten. Winnen telt, tv-minuten tellen ook.

De kasseienstroken en hellingen staan op een briefje dat op de bovenbuis van Langevelds fiets is geplakt. Voor de zekerheid zijn de belangrijke Taaienberg, Eikenberg en Molenberg omcirkeld. Het is eigenlijk niet nodig. Toen Langeveld (27) de Omloop voor de eerste keer reed, wist hij al dat na de Paddestraat de Lange Munte nog komt. Als jongetje had hij de voorjaarsklassiekers uit zijn hoofd geleerd, fanatiek voor de televisie. Er zijn ook renners die deze zaterdag voor de vijfde keer meedoen, maar nog steeds geen idee hebben waar ze eigenlijk rijden.

Het parcours heeft Langeveld donderdag verkend. Niet eroverheen gereden, maar verkend. Op de Taaienberg ligt zand en modder in het gootje. Gewoonlijk is het daar gemakkelijker naar boven rijden dan op de kasseien, maar dat kan nu dus niet. De materiaalkeuze is ook gemaakt. Aluminium velgen, die meer meegeven dan velgen van carbon, moeten de schokken opvangen.

De kasseienklassiekers zijn de koersen van Langeveld. Hij is ervoor gebouwd. „Hij heeft een soepele tred en een paar stevige benen en billen”, zegt bondscoach Leo van Vliet. Hoewel Langeveld de scheve stenen goed verteert, traint hij er nauwelijks op. Kasseien rijden is gewoon niet fijn. De wedstrijden zijn wel geweldig, met het vele publiek op de heuvels en langs de weg, staand in de klei van de nog kale, kleine akkers in de Vlaamse Ardennen. Kasseien horen er dan bij.

Op een kasseienklim moet een renner zichzelf omhoog sleuren. Spelen met zijn lichaam, stuiterend zoeken naar de juiste balans. Langeveld heeft vroeger aan veldrijden gedaan en dat helpt. Op het modderige parcours van een veldrit slipt een achterwiel altijd wel een paar keer weg en op de kasseien kan dat ook gebeuren. Langeveld rijdt op zijn reflexen.

De traditionele, vroege kopgroep in de Omloop bestaat uit Davide Ricci Bitti, Lieuwe Westra en nog vijf anderen die geografisch ergens tussen de Italiaan en de Fries in zijn geboren. De koplopers hebben een flinke voorsprong, maar die loopt snel terug als Tom Boonen versnelt op de Taaienberg. Rabobank-renner Lars Boom wil Boonen inhalen, komt met zijn wiel vast te zitten in het gootje dat Langeveld donderdag had gezien, en valt hard. Kansen verkeken.

Aankomst bovenop de Eikenberg: rugnummers 14-11-34-35-44-98-82, ofwel Devenyns en Boonen, Flecha en Hayman, Hushovd, Vanmarcke en Breschel. Topfavoriet Tom Boonen had al de hele week gezegd dat hij kon winnen en Langeveld had al gezien dat Matti Breschel eerder deze maand in de Ronde van de Algarve al goed in vorm was. Na het groepje met de favorieten volgt het peloton. Pas dan rijdt Langeveld voorbij. Rugnummer 1 rijdt in zijn eentje.

In het peloton geldt de wet: wie wil winnen, moet alleen aan zichzelf denken. Dat weet Langeveld als geen ander. „In de koers kan Sebastian meedogenloos zijn”, vertelt voormalig bondscoach Egon van Kessel, die de renner al lang kent. „Bij de junioren gebeurde het regelmatig dat anderen hard hadden gewerkt, maar dat hij er met de zege vandoor ging.” Volgens Van Kessel is Langeveld niet de meest getalenteerde renner in het peloton, maar wel een van de slimste. „Een echte wielrenner.”

In de Omloop wil elke renner als eerste de kasseienstroken opdraaien. Op de stenen strekt het peloton zich uit en wie dan achteraan zit, moet met zijn krachten smijten om terug te komen. Zo laat mogelijk remmen voor de bocht is dus het devies. Langeveld is daar het slachtoffer van. In het gedrang komt hij in valpartijen terecht.

Op de Eikenberg hoeft Langeveld zijn concurrenten niet meer te peilen, in te schatten hoe zijn benen het zullen houden of een aanvalsplan te maken op basis van zijn parcourskennis. De koers is voorbij. Wie de Omloop wil winnen, moet op de Eikenberg bij de eerste tien zitten.

Vorig jaar demarreerde Langeveld nog op de Eikenberg, 53 kilometer voor de finish. Het weer was slecht, zijn benen goed en het zware parcours in zijn voordeel. Langeveld sprong weg en na lange tijd sloot de Spaanse renner Juan Antonio Flecha zich bij hem aan. Dat Flecha vervolgens zou demarreren, had hij verwacht. Die demarreert altijd. Langeveld hield het wiel van zijn concurrent, waarna de twee afspraken naar de finish te rijden en om de overwinning te sprinten. Langeveld won met tien centimeter verschil.

Flecha zit dit jaar weer in de kopgroep, met de Belg Boonen en diens jonge landgenoot Sep Vanmarcke. En Flecha demarreert weer. Boonen en Vanmarcke halen hem terug, waarna de laatste verrassend de snelste is in de sprint.

Vorig seizoen stonden de wintertrainingen van Langeveld in het teken van de Omloop. Dit jaar is het anders. Hij is de kopman van de nieuwe Australische ploeg GreenEdge in de voorjaarsklassiekers, maar de grootste twee zijn dit seizoen het belangrijkst: de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix, begin april. Over een maand moet Sebastian Langeveld in topvorm zijn. Vandaag hoefde hij nog niet.

    • Dolf de Groot