Katers die nooit brokjes eten

Op Schiermonnikoog leven vijftig verwilderde katten. Ze worden een stuk groter dan huiskatten en eten veldmuizen, konijnen en vogeltjes.

Katten houden van mensen. Het liefst worden ze de hele dag geaaid of spelen ze met bolletjes wol of nepmuizen. Maar niet alle katten. Op het Waddeneiland Schiermonnikoog leven verwilderde katten die niks van mensen moeten hebben. Ze vergaren hun voedsel in de natuur en ze zijn erg schuw.

Onderzoekers van de Universiteit van Groningen hebben daarom camera's in die duingebieden gezet. Daarmee bestudeerden ze de katten. Zo ontdekten ze dat het er ongeveer vijftig zijn. Om er zeker van te zijn dat ze niet per ongeluk huiskatten zouden meetellen, lieten ze foto’s eerst nog aan de bewoners van het eiland zien.

De verwilderde katten stammen wel af van huiskatten. Waarschijnlijk van huiskatten die ooit zijn meegenomen door vakantiegangers. Daarom mag je de dieren geen ‘wilde katten’ noemen, want de wilde kat is juist de voorouder van de huiskat.

Van sommige van deze verwilderde katten waren de grootouders, overgrootouders en over-overgrootouders al verwilderd. Al die tientallen jaren, misschien zelfs meer dan honderd jaar, redden ze zich zonder brokjes.

De onderzoekers waren benieuwd wat de katten wel aten. Daarom gingen ze op zoek naar de stevige, langwerpige drollen van de katten. Toen ze die drollen uitplozen, vonden ze vooral resten van veldmuizen, maar ook van konijnen, hazen en vogels.

Op dat dieet worden de verwilderde katten flink groot, groter dan huiskatten. Huiskatten wegen drie tot vijf kilo, maar deze verwilderde katten halen vaak de zeven kilo, de grootste katers zelfs tien.

Hoe kan dat? Onderzoeker Chris Smit van de Rijksuniversiteit Groningen denkt dat het komt doordat de katten op het eiland meer ruimte hebben dan in huis. Ook kan het zo zijn dat in een nestje jonge verwilderde katjes alleen de grootste en sterkste overleeft.

Kun je die grote verwilderde katten ook tegenkomen als je op Schiermonnikoog bent? De kans daarop is klein, omdat ze zo schuw zijn. Ze maken zich al uit de voeten als je op driehonderd meter afstand bent. “Eilandbewoners komen de katten soms wel tegen, als ze ‘s avonds wandelen met hun hond”, zegt Chris Smit. “De hond gaat dan op de kat af. Best gevaarlijk want de blazende kat kan de hond met zijn klauwen aanvallen.” Mensen hoeven volgens hem niet bang te zijn, ook kinderen niet. “Er zijn nog nooit gewonden gevallen.”

    • Jop de Vrieze