'Ik wil de ballast van het verleden kwijt'

Tot zijn 33ste was vastgoedondernemer Dick Trubendorffer (49) verslaafd aan drank en harddrugs. Nu heeft hij een kliniek voor verslavingszorg. „Dit is al mijn tweede leven.”

Succesvol

„Ik ben opgegroeid in Amsterdam-West. Mijn buurjongen was Cor van Hout. In onze buurt speelde je geen verstoppertje, maar bankrovertje. Het was een deprimerende omgeving, de zon scheen er nooit. Mijn moeder was zestien toen ik kwam, mijn vader was verslaafd aan alcohol en agressief. Ik ging naar het vwo, maar maakte er een zooitje van. Ik had gedragsproblemen, werd van school gestuurd en was kwaad op alles en iedereen. Met hangen en wurgen deed ik havo. In de laatste klas ging ik drank en cocaïne gebruiken. Daarna volgden tien jaar chaos. Veel relaties en ondernemingen mislukten door mijn excessieve gedrag en uitgaven, aan reizen, auto’s en seksfeesten. Mijn leven zat met touwtjes en plakband aan elkaar, terwijl de buitenwereld dacht dat ik een succesvol zakenman was. Mijn pech was dat mijn zaken altijd goed gingen: ik had geld zat. Zo hield ik dat buitenissige leven lang vol.”

Omslagpunt

,,Toen ik een dochter kreeg, ben ik gestopt met drank en drugs. Toen ze zes maanden was, ben ik nog eenmaal teruggevallen waardoor mijn relatie stukliep. Ik ben naar Florida gegaan, dat was het omslagpunt. Ik werkte onder meer als bodyguard van de burgemeester van Miami, van Prince en van Julio Iglesias. Ik ben daar naar een zelfhulpgroep gegaan en nu, op mijn 49ste, ben ik zestien jaar clean. Ik heb in Florida een opleiding gedaan tot counselor . In 2005 heb ik mijn eerste verslavingskliniek geopend.”

Ambities

„Mijn allergrootste ambitie is dat ik er in dit leven in zal slagen om de ballast van het verleden kwijt te raken. Dat hedonisme, die behoeftebevrediging blijven soms verleidelijk. Ik wil nu graag werk doen waarmee ik ‘een verschil maak’. Ik zat in de hel op aarde en investeer nu in de hemel op aarde. Ik wil meer laagdrempelige GGZ-verslavingsklinieken opzetten, waar mensen de hele dag terechtkunnen, terwijl ze gewoon werken en thuis slapen. Ik wil niet dat iemand, zoals ik ooit, voor de kliniek staat en er niet terechtkan wegens een wachtlijst of omdat het geld kost. Want ik ben toen alles kwijtgeraakt: mijn relatie, mijn zaak, mijn zelfrespect. Dat is het moeilijkste moment van mijn leven geweest.”

Geld

„Geld is aangenaam voor een bepaalde levensstandaard, maar het kan ook een vloek zijn. Geld is nu belangrijk voor me omdat ik veertig mensen in dienst heb bij de kliniek. Ik heb pas laat geleerd dat geld verantwoordelijkheid met zich meebrengt.”

Nooit meer

„Ik wil per se niet terug naar het wereldje waar iedereen investeert in de buitenkant, ik ga nu voor de binnenkant. Ik heb karrenvrachten boeken gekocht over zingeving, taoïsme en boeddhisme. Die stromingen geven nu richting aan mijn leven. Alles wat ik nu heb bereikt, is het gevolg van het feit dat ik alles heb losgelaten. De zwaartekracht van het verleden trekt steeds minder aan me. Ik denk dat ik de goede kant op zal blijven lopen.”

Bijzonder

„Ik vind het heel bijzonder dat ik niet zo ben geëindigd als Cor van Hout. In de tijd dat ik een coffeeshop had, ben ik weleens aan de dood ontsnapt. Al vond ik het toen niet zo erg om dood te gaan, ik zocht het zelfs een beetje op. Maar nu ben ik dankbaar dat ik het er levend af heb gebracht.”

Wens

„Volgende maand gaat de tweede kliniek open. Als mijn tweede en derde kliniek een feit zijn, zou ik wel iets willen doen binnen Jeugdzorg. Er is zoveel leed onder kinderen. Ik zie te veel onvermogen bij ouders, te weinig betrokkenheid.”

In een volgend leven...

„Dit is al mijn tweede leven. Geestelijk ben ik al een keer overleden.. Dus de vraag moet zijn: wat ga je doen in je derde leven? Zo ver vooruit heb ik nog niet gedacht.”

Friederike de Raat

    • Friederike de Raat