Gordon Banks werd vergiftigd in Léon

SIMON: Voor wie ben je bij Engeland-Nederland volgende week?

DAVID: Voor Nederland, natuurlijk.

SIMON: Ik ook.

DAVID: Maar dit is belachelijk. We zijn allebei Brits. Ik heb maar kort in Nederland gewoond, maar jij bent er tenminste opgegroeid. Jij bent Nederlander.

SIMON: Nee hoor. Na een operatie kan je vrouw worden, maar als buitenlander kan je nooit Nederlander worden.

DAVID: En toch zegt Engeland me niets.

SIMON: Verheug je je niet een klein beetje op Harry Redknapp als nieuwe bondscoachmessias?

DAVID: Hij is niet mijn messias. Ik ben veel blijer met de mogelijke Nederlandse WK-zege in 1978, nu blijkt dat Argentinië heeft gefraudeerd. Dat zou betekenen dat we decennialang hebben geprobeerd te herstellen van een ongelukkige jeugd, om plotseling te ontdekken dat het een gelukkige jeugd was.

SIMON: Raar dat zo weinig Engelsen voor Engeland zijn.

DAVID: Wat is er toch mis met ons?

SIMON: Wat is er mis met jou?

DAVID: Ga je me weer psychoanalyseren?

SIMON: Denk je dat je daar geen behoefte aan hebt?

DAVID: Nou, wat Engeland betreft had ik een zeer gelukkige jeugd. Ik was negen toen wij het WK van 1966 wonnen.

SIMON: ‘Wij’?

DAVID: Het was zo mooi! Helden met namen als Bobby en Nobby, en met harten van eik. Die zomer scheen elke dag de zon.

SIMON: Dat was de gouden tijd?

DAVID: Ja. Engeland was toen het centrum van het heelal, net als de aarde voordat Galileo alles veranderde.

SIMON: Als kind was je dus niet voor Nederland?

DAVID: Volgens mij bestond Nederland toen niet. Er waren mensen die gehoord hadden van een land dat onder de zee lag, waar iedereen klompen droeg. Maar niemand wist dat Nederlanders voetbal speelden. Ik hield van Engeland. Tot Léon.

SIMON: Wie is Léon?

DAVID: Het is een Mexicaanse stad. Daar is iets slechts gebeurd.

SIMON: Je kan het me vertellen….

DAVID: Ik was dertien en op het WK van 1970…. Ik vind het nog steeds moeilijk om erover te praten…. We verloren van West-Duitsland.

SIMON: Puberteit is soms moeilijk. Maar je moet begrijpen dat het weggooien van een 2-0 voorsprong niet jouw schuld was.

DAVID: Het was meer dan dat. Onze keeper, Gordon Banks, werd vergiftigd. Terwijl wij voetbalden, zat hij op de wc en ‘kwam het er aan beide kanten uit’. Sindsdien is dat de Engelse nationale houding geworden.

SIMON: Interessant. Ga door.

DAVID: We dachten dat Duitsers gewoon een soort boosaardige Belgen waren. Hoe konden we van ze verliezen? Vervolgens verloren we van Polen. Van Italië. Er kwamen hooligans…

SIMON: Wanneer ontdekte je Nederland?

DAVID: John Lennon was de eerste Engelsman die Amsterdam bezocht. Dat was in 1969, het jaar van de maanlanding.

SIMON: En van mijn geboorte.

DAVID: Ja. Alles wentelde. Plotseling werd Nederland het centrum van het heelal. Kort voor Léon won Feyenoord van Celtic – de eerste Nederlandse Europa Cup.

SIMON: Dus binnen enkele weken in 1970 werd je hele kindertijd opgeblazen? Net als alle Engelsen groeide je op met het idee: voetbal is een vechtsport voor echte mannen. En dan word je fan van Oranje.

DAVID: Het is tragisch. Ik kan nooit Nederlander worden.

SIMON: David, je moet je niet schamen Engelsman te zijn. Ons land is onmisbaar in het verhaal van het wereldvoetbal.

DAVID: Iedereen lacht ons uit.

SIMON: Precies. Engeland zorgt voor het komisch intermezzo op grote voetbaltoernooien. Elke keer weer worden de Engelsen tot hun eigen verrassing raar uitgeschakeld. Engeland is de clown die over een bananenschil uitglijdt, zodat iedereen even kan lachen voordat de schurk de tragische held vermoordt.

DAVID: Wie is de tragische held?

SIMON: Nederland.

DAVID: En de schurk?

SIMON: Duitsland. Of Argentinië. Het ‘hand van God’-doelpunt van Maradona tegen Engeland was het grappigste moment in de WK-geschiedenis. Echt: zonder Engelsen was het WK veel minder leuk.

Simon kuper en david winner

    • Simon Kuper
    • David Winner