Brieven over het huwelijk

Monogaam huwelijk is evolutionair bepaald

In zijn artikel ‘Een goed huwelijk bestaat uit sleur’ (Opinie & Debat, 18 februari) spreekt Ger Groot over de „onstuitbare opmars” van het huwelijk. Die opmars suggereert dat het huwelijk, misschien niet eens zo lang geleden, een cultureel model was dat succesvoller was dan andere.

Volgens de primatoloog Frans de Waal is het een biologisch model. In zijn boek De aap in ons uit hij het vermoeden dat het monogame gezin „misschien wel tot het prilste begin van onze soort” teruggaat. Dat heeft alles te maken met de bekende vraag hoe mannen zo veel mogelijk van hun zaad de wereld in krijgen.

Chimpansees doen aan ‘spermaconcurrentie’ en proberen een groot aantal verschillende vrouwen te bevruchten. Daarom hebben zij relatief grote testikels. De gorillaman heeft een harem en relatief kleine testes. Onze mannen beperken zich meestal tot die ene vrouw en hebben weinig zaad nodig. Kleine ballen volstaan, „pinda’s vergeleken met de kokosnoten van onze aapachtige familie”. Dat levert minder openlijke concurrentie tussen mannen op en een vreedzamer samenleving, al tienduizenden jaren.

Robert Anker

Amsterdam

Een gezamenlijk geheugen maakt ons huwelijk

Al bijna dertig jaar leef ik met dezelfde man. We hebben, zoals Ger Groot schrijft (Opinie & Debat, 18 februari), onze routines en gewoonten ontwikkeld. We ontbijten met de krant, doen de boodschappen, maken de Scrypto uit NRC etcetera.

We waren dertig jaar geleden woest verliefd op elkaar. We denken daar samen graag aan terug – elk eerste gebaar, eerste contact, de eerste seks, de eerste gezamenlijke maaltijd. We kunnen ons ook nog goed herinneren hoe de ander reageerde op de eerste crisis in de relatie. We weten nog hoe hij me bijstond toen het mis ging op mijn werk. Hoe ik er voor hem was toen zijn moeder ziek werd en stierf.

Kortom, ons leven van de afgelopen dertig jaar samen wordt met grote regelmaat herhaald, herkauwd, herschreven. Dat gezamenlijk geheugen maakt een goede relatie. Het is niet het verlangen naar woeste verliefdheid en hernieuwde passie, maar het herinneren en koesteren daarvan dat ons nog steeds bindt en zal blijven binden.

Ger Groot beschrijft de relatie vanuit het individu dat verlangt naar geluk en vervulling. Mijn ervaring is dat daar waar partners in staat zijn het ‘ik’ in relatie tot ‘het Koppel’ te zien, het voor beiden geluk en vervulling brengt.

Drs. Barbara van Benthem Jutting

Eindhoven