Obama's belastingplan biedt ruimte voor compromis

Barack Obama’s belastingplan voor bedrijven is een goede start. Zijn voorstel om het maximale belastingtarief voor vennootschappen terug te brengen van 35 procent naar 28 procent en tegelijkertijd allerlei fiscale vluchtroutes uit te schakelen, is weliswaar een achterhaald initiatief, maar er is wel ruimte voor verbeteringen.

Zo suggereert de president dat Amerikaanse multinationals meer moeten bijdragen om te voorkomen dat het begrotingstekort groter wordt, maar dit maakt het voor hen alleen maar moeilijker om in het buitenland de concurrentie aan te gaan.

Het doel is in ieder geval duidelijk. In de Verenigde Staten ligt het tarief voor de vennootschapsbelasting hoger dan in de meeste andere landen, terwijl de effectieve belastingvoet gemiddeld is. Het gat van 10 procentpunt dat hiertussen zit is groot, in vergelijking met het verwaarloosbare verschil bij de andere landen van de G7. Obama’s plan zou ‘Uncle Sam’ grosso modo in staat stellen om méér inkomsten tegen een lager tarief te laten belasten. In theorie zou de overheid zich niet mengen in het aanwijzen van winnaars en verliezers.

Maar in de praktijk doet het plan van de president dat wél, in een poging om meer mensen aan het werk te krijgen. Amerikaanse bedrijven in de subsidiearme sectoren, zoals de retail, zouden er als de grote winnaars uitkomen. Hun lastenverlichting zou worden opgebracht door de multinationals.

Obama wil een nog nader te bepalen minimumbelasting heffen op winsten die bedrijven in het buitenland maken, maar dit zou de resultaten van General Electric of Apple vermorzelen, aangezien zij veel zaken doen in landen met een gunstig belastingregime.

Afhankelijk van de details zou het plan invloed hebben op factoren als kapitaalkosten.

Het voorstel van Obama’s regering is ook in het voordeel van fabrikanten, aangezien het maximale belastingtarief in de industrie 3 procentpunt lager komt te liggen dan bij andere bedrijven. Bedrijven die gebruik maken van groene energie kunnen bovendien profiteren van uitgebreide subsidies, terwijl producenten die met fossiele brandstoffen werken allerlei uitzonderingsregels en aftrekmogelijkheden kwijtraken waarmee zij de belasting konden omzeilen.

Ondanks deze voorstellen streeft de president op andere terreinen naar een eerlijke verdeling. Zo wil hij af van de maas in de wet die bazen van hedgefondsen en private equitymaatschappijen in staat stelt te profiteren van lage vermogenswinstbelastingen. Ook andere conventionele bepalingen komen te vervallen, als het aan Obama ligt.

Zulke agressieve hervormingen maken, zeker in een verkiezingsjaar, weinig kans, maar president Obama heeft de bal een schop in de goede richting gegeven. De Republikein die het bij de presidentsverkiezingen in november vermoedelijk tegen hem opneemt, Mitt Romney, wil de vennootschapsbelasting naar 25 procent terugbrengen.

Dat zou betekenen dat de Democraten en Republikeinen elkaar – in theorie – in het midden zouden moeten kunnen vinden.

Daniel Indiviglio

Vertaling: Barbara Rijlaarsdam

    • Daniel Indiviglio