Krachtig zingen over dood

Barbara Haveman, Ned. Symfonieorkest. Gehoord: 22/2 Enschede. Herh.: 23/2 Zwolle; 24/2 Enschede. Inl.: nederlandssymfonieorkest.nl

Beroemd, vooral buiten Nederland, is de sopraan Barbara Haveman, geboren in Groningen en opgeleid in Maastricht. Ze won zangconcoursen en zingt dit jaar en later titelrollen en hoofdrollen in de opera’s van Wenen, Barcelona, Berlijn, Keulen, Frankfurt, Monte Carlo en Londen. In Amsterdam was ze in 2010 de smetteloos zingende ster in Verdi’s Les vêpres siciliennes.

Deze week zingt Haveman bij het Nederlands Symfonieorkest (vroeger Orkest van het Oosten) drie keer de Vier letzte Lieder van Richard Strauss. Het is voor sopranen in de concertzaal even veeleisend als geliefd toprepertoire.

Barbara Haveman sluit daarmee nog niet zonder achterstand aan bij de Nederlandse sopranen die daarin excelleerden: Charlotte Margiono, Miranda van Kralingen en Eva-Maria Westbroek. Haveman heeft daarvoor te veel een krachtige operastem die is ingesteld op grote theaters. Vooral in het eerste extatische lied Frühling miste ze etherische stralende hoogte.

In de andere liederen paste haar wat gevoileerde stemgeluid beter bij de bezonken sfeer van terugkijken op het leven en vooruitzien naar de dood.

De Engelse vaste gastdirigent Mark Shanahan had in Strauss de volumeknop beter wat terug kunnen draaien om een meer onthechte uitstraling te creëren. Met het uitstekend spelende orkest kwam hij tot een gedreven en sfeervolle uitvoering van de Tweede symfonie van Rachmaninov met ruim voldoende Russisch pathos.

Op 1 en 3 juni is Haveman terug in eigen land: in Utrecht en Amsterdam zingt ze in de oerversie van Mahlers Das klagende Lied, twee keer ook rechtstreeks op Radio 4.

    • Kasper Jansen