Duetten die de liefde vieren

Het Nationale Ballet: Present/s. Herh. 25/2 en 2/3.

Sommige gezelschappen presteren het best onder druk. Het Nationale Ballet bracht in het ‘festival’ Present/s negen premières en het róók in Het Muziektheater de afgelopen tijd naar adrenaline. De ‘cadeautjes’ waren verdeeld over twee voorstellingen – een welkome afwisseling in de sleur van de zogeheten blokprogrammering, waarin per periode steeds hetzelfde programma wordt gespeeld.

Enigszins verontrustend is wel dat de tweede generatie HNB-choreografen de minst geslaagde bijdragen leverden, van onbestemde dramatiek of onbenullige tijdvulling tot de zoveelste Ultimate Stretch Battle. Dan liever het prille zoeken van Juanjo Arquès, die in Consequence uiteenlopende sferen schildert, met een geladen duet als hoogtepunt.

Duetten en dubbelduetten zijn sowieso de blikvangers van Present/s. Ex-Bolsjoibaas Alexei Ratmansky toont de volle weelde van de Russische balletstijl met twee melancholische paren, die gaandeweg steeds uitgelatener en virtuozer hun liefde vieren. De bijna tachtigjarige Hans van Manen lijkt in Variations for Two Couples door het fotoboek van zijn oeuvre te bladeren, nu en dan een subtiele kwinkslag toevoegend. IJzersterk en muzikaal is ook Duet van de Brit Christopher Wheeldon.

‘Buitenbeentjes’ Paul Lightfoot en Sol León van het NDT leggen drie klassieke collega’s het vuur na aan de schenen in krachtige, duizelingwekkende solo’s op de finale van Beethovens Zevende, waarna de stemming overgaat in een verstild duet van verdriet en verwijdering. Ook Ton Simons (ex-Dance Works Rotterdam) heeft HNB echt iets ánders te bieden, zoals blijkt in het grillige The Nature of Difference.

Heerlijk, zo’n ruime dosis hedendaags ballet. Dubbelprogramma’s zijn zeker voor herhaling vatbaar.

    • Francine van der Wiel