Co-op New York

Al zit Phil Spector achter tralies, the wall of sound laat zich niet bedwingen. Later kan ik op de recensie die bookingssite OpenTable mij verzoekt in te vullen, aanvinken dat het geluid bij Co-op Restaurant in New York (gehuisvest in Hotel On Rivington) energetic is, het hoogst mogelijke niveau. Nu wil luide muziek in een

Al zit Phil Spector achter tralies, the wall of sound laat zich niet bedwingen. Later kan ik op de recensie die bookingssite OpenTable mij verzoekt in te vullen, aanvinken dat het geluid bij Co-op Restaurant in New York (gehuisvest in Hotel On Rivington) energetic is, het hoogst mogelijke niveau.

Nu wil luide muziek in een eetgelegenheid nog wel eens worden ingezet om het culinaire onvermogen van de witte brigade weg te blazen. Maar chef John Keller (voorheen Le Bernardin en Nobu) en zijn ´Guerilla Culinary Brigade´ werken zelf ook op het hoogst mogelijke niveau.

Dat blijkt al uit de appetizer, een zinken emmertje dat op tafel wordt gezet waarin een puntzakje. Opvallend is in eerste instantie overigens niet de inhoud maar de verpakking zelf. Het zakje is gemaakt van ‘oude kranten’ van Nederlandse komaf.

Zo kan ik tijdens het leegeten flarden lezen over een tijd dat Plasterk nog minister van Cultuur, Onderwijs en Wetenschap was. Dat Máxima een bezoek aan de Biënnale heeft gebracht. En dat kernenergie een optie is voor Nederlanders.

De gedateerde, vaderlandse berichtgeving staat de kwaliteit van de all American classic die het papieren puntje huisvest niet in de weg: pop corn. Maar dan wel op de John Keller manier. De lauwwarme, vers gepofte maïs met een zweempje truffel vormt de opmaat voor een avond topgastronomie.

In een gestaag tempo volgen superieure, op een perfecte temperatuur geserveerde sushi, sashimi en rolls van zijn sushi-chef Stephen “Neo” Wong (Sushi of Gari, Megu, Sushi Hana) elkaar op. De Abacela albariño 2010 uit Oregon van een wijnkaart die uit louter domestic wines bestaat, sluit er naadloos bij aan. Keller komt persoonlijk nog een hommage brengen aan zijn oude chef van Le Bernardin via de beste bisque die ik ooit heb gegeten.

Er volgt nog Co-op spaghetti & meatballs. Met een knipoog naar de locatie (Co-op bevindt zich down town, in Lower East Side) worden bij wijze van slotakkoord Lower East Sliders aangevoerd, varkensbuik, short ribs en dry aged beef.

Een portie die ruim voldoende tijd verschaft om eens rustig de tientallen foto’s aan de muur te bekijken van E.J. Camps, de fotografe die ondermeer voor Rolling Stone en Hollywood werkt. De gecapitonneerde wanden van Co-op verdwijnen bijna volledig achter de met goud omlijste portretten van bekende en minder bekende Lower East Siders.

Een ervan herken ik als de eigenaar van Katz’s Deli, twee blokken verderop. Daar ga ik morgen ontbijten. En een ding is zeker: daar staat de muziek niet zo hard.