Uw privacy

Privacy zit iedereen deze week dus weer hoog. Ook al zijn Nederlanders met 5 miljoen accounts de actiefste twitteraars ter wereld. Wie denkt dat die tweets alleen over henzelf gaan, kent de fatsoensnormen van Twitter niet.

Ook Facebook-gebruikers klagen graag en vaak over privacy. Eurocommissaris Reding wil burgers nu het recht geven op internet vergeten te worden. Dat lijkt me niet de ambitie van gebruikers van Twitter of Facebook. Zij willen juist worden gezien en gehoord. Vergeten willen ze alleen lelijke foto’s en verkeerde vrienden.

Echt griezelig is het verhaal ‘How Companies Learn Your Secrets’ in The New York Times van vorige week. Het beschrijft hoe het warenhuis Target klanten nu zo totaal in de gaten houdt, dat het bedrijf al weet dat zij zwanger zijn voordat vrouwen het zelf aan iemand hebben verteld.

Target is een soort Amerikaanse Hema. Iedereen winkelt er, ik kwam er graag toen ik er woonde. Target geldt als sympathiek, het doneert een percentage van iedere aankoop aan goede doelen. Ook houdt het bedrijf via Target cards, je internetaankopen, creditcard, postcode en alle mogelijke verdere demografische informatie, alles bij. Hiervoor blijkt Target de beste statistici als spionnen in te zetten. Zij maken modellen van alle verzamelde gegevens, gecombineerd met de uitkomsten van het laatste wetenschappelijk onderzoek naar gedrag en gewoonten.

Bijna de helft van onze dagelijkse keuzes wordt ingegeven door gewoonten, niet door nadenken. Koopgewoonten zijn moeilijk te veranderen, tenzij mensen in een nieuwe levensfase komen. Die willen bedrijven dus opsporen. En nieuw ouderschap geldt als heilige graal: nieuwe ouders zullen de rest van hun leven ook méér kopen.

Dit wordt de gouden eeuw van het gedragsonderzoek genoemd. Daarom wil Facebook alles onthouden en nam ook Obama voor deze verkiezingscampagne een gedragsdeskundige als ‘hoofd wetenschap’ in dienst. Maar Facebook en Obama kun je vermijden: alledaagse boodschappen niet.

Bij Target in Minneapolis stapte een woedende vader naar de manager. Zijn dochter kreeg kortingsbonnen voor babykleertjes toegestuurd, maar zat nog op school. Later bood hij zijn excuses aan. Zijn dochter bleek inderdaad zwanger.

Geen nieuws voor Target. Het meisje kocht lotions, calcium, en nog wat producten die klanten een hoge ‘zwangerschapsscore’ geven. Kennis over demografie, gedrag en haar gewoonten deed de rest.

Target stuurt miljoenen Amerikanen al persoonlijke boekjes kortingsbonnen, toegesneden op ieders privésituatie. Tegenwoordig goed vermomd, om niet nog meer klanten te verontrusten. Kortingsbonnen voor luiers komen nu met een bon voor wijnglazen.

Hier in Nederland word ik op internet al maanden lief achtervolgd door een advertentie voor een paar kinderschoenen: precies het stel dat ik in september online kocht. De kunst van track and trace staat hier dus nog in de, eh, kinderschoenen. Maar ik weet niet of ik over een paar jaar nog naar de Hema durf.