U moet uw schuld bij onze cliënt terugbetalen, meneer Zucconi

Ik ken meneer Zucconi niet, maar plotseling wandelde hij mijn leven in. Sindsdien weet ik van alles over deze man, meer dan me lief is. Er zijn zelfs mensen die denken dat ik meneer Zucconi bén. En soms begin ik het zelf ook te denken.

Het begon met het mobiele telefoonnummer dat ik vorig jaar zomer kreeg, toen ik in Washington ging wonen. Al op de eerste dag werd ik gebeld. Het was een Robocall, een bandje dat een tekst opdreunt. Amerikaanse bedrijven, goede doelen en politici zijn er dol op, en meestal leg ik meteen neer. Maar deze was intrigerend. „Hallo”, zei een vrolijke stem. „Dit is Goedkoop Wonen Zonder Schulden, how are you today?” Ik luisterde een tijdje, en hing toen alsnog op. Een dag later belde de vrolijke stem weer. En de dag erop opnieuw. Omdat ik ergens had gelezen dat Robocalls ophouden als je ze terugbelt, besloot ik eens in te gaan op het verzoek van de stem.

„Ik krijg steeds telefoontjes van u. Zou u daarmee kunnen ophouden?”

„Maar u staat bij ons in het bestand, meneer Zucconi. Wij bieden schuldsaneringen voor huurders aan.”

„Ik heet geen Zucconi.”

„Zo staat u bij ons bekend.”

Een week later kreeg ik weer een serie telefoontjes. Dit was een ander nummer. Opnieuw een Robocall, maar de stem klonk onvriendelijk, zelfs boos. „We hebben al diverse boodschappen bij u ingesproken, maar u neemt geen contact op. Als u niet snel terugbelt, zijn we genoodzaakt juridische stappen te nemen.” Dit telefoontje kreeg ik keer op keer, tot ik de boze stem ook eens terugbelde. Ik kreeg een medewerker aan de lijn, die uitlegde dat het een bedrijf is dat werkt voor schuldeisers.

„Waarom heeft u niet eerder gebeld? U moet uw schuld bij onze cliënt terugbetalen, meneer Zucconi”, zei een onaardige medewerker.

„Ik ben meneer Zucconi niet. U kunt ophouden met bellen.”

„Kunt u bewijzen dat u meneer Zucconi niet bent?”

„Niet door de telefoon natuurlijk.”

„Dan blijven we u bellen.”

Toen ik mijn telefoonnummer kreeg, heb ik van telefoonmaatschappij AT&T dus een nummer gekregen met een lange geschiedenis. De vorige eigenaar, werd mij duidelijk, zat in grote financiële problemen toen hij zijn telefoon van de hand deed. Van verschillende telefonische deurwaarders krijg ik nu bezoek. Langzaam kreeg ik het gevoel in de huid van de man gekropen te zijn. Dit is dus het leven in Amerika als je schuldeisers hebt: iedere dag word je telefonisch lastiggevallen. De piek ligt rond etenstijd. Vorige week telde ik op één dag twaalf telefoontjes.

En meneer Zucconi zal niet de enige zijn. Amerikaanse consumenten hebben in totaal een schuld van circa 2,5 miljard dollar. Eenderde is de schuld op creditcards, de rest zijn langlopende schulden, zoals een hypotheek of een auto die op de pof is gekocht. Zolang die schulden worden afbetaald, is er niets aan de hand. Maar meer dan een kwart van de Amerikaanse gezinnen betaalt te laat, of helemaal niet.

Zo moet het ook met meneer Zucconi zijn gegaan, voor hij zijn telefoon inleverde. Ik stel me voor hoe hij langzaam verzoop in zijn schulden, gek werd van de dagelijkse telefoontjes, en zijn mobieltje van de brug gooide, zo de Potomac Rivier in. Ik kan me er, horendol van het dagelijkse gerinkel, iets bij voorstellen.

Correspondent Verenigde Staten