Te koop: cognac à 138.000 euro

Verzamelaar Bay van der Bunt heeft de grootste collectie oude dranken ter wereld. Zijn flessen, met een waarde van 6 miljoen euro, staan nu te koop. „Deze cognac nam het leger van Napoleon nog mee.”

Nederland, Breda, 21-02-12 Cognac en port collectie van Bay van der Bunt. © Foto Merlin Daleman

Hij is opvallend nonchalant voor iemand die zich in een ruimte bevindt met voor minstens 6 miljoen euro aan flessen cognac, armagnac, port en andere sterke drank. Verzamelaar Bay van der Bunt aarzelt niet om zijn woorden met grote armgebaren kracht bij te zetten of om een fles van (tien)duizenden euro’s van een plank te pakken. „Als je je vinger in de ziel van de fles stopt”, zegt hij, en hij toont hoe hij zijn wijsvinger in de open holte aan de onderkant van een fles duwt, „kan er niks gebeuren.”

De collectie van Van der Bunt (63), met zo’n vijfduizend flessen de grootste verzameling oude dranken ter wereld, staat te koop. De geschatte waarde is ruim zes miljoen euro. En dat is een voorzichtige taxatie.

Sinds 1971 verzamelt Van der Bunt bijzondere flessen sterke drank. Hij kocht ze op veilingen of rechtstreeks van restaurants die hun kelders ruimden. Veel cognac dateert uit 1789, het jaar van de Franse Revolutie en de inauguratie van George Washington als eerste president van de VS. Hij heeft ook flessen uit 1811, dat onder cognacliefhebbers bekendstaat als het „kometenjaar”. De komeet zorgde naar verluidt voor een legendarische druivenoogst. De collectie omvat 2.900 flessen cognac, 900 flessen armagnac, 600 à 700 flessen port, circa 80 flessen whiskey, 150 flessen madeira, 100 tot 150 „heel bijzondere” likeuren. En dan is er nog calvados, rum en sherry.

Van der Bunt bewaart zijn collectie in een gekoelde ruimte, een voormalige koeienstal, in zijn boerderij in Breda. Het is er tussen de 12 en 16 graden. De verzameling staat uitgestald op planken met een nummer en een letter. Op de meeste flessen zit een dikke laag stof. De oudste flessen cognac die Van der Bunt bezit staan op plank 28B. De alleroudste – „nog van mijn vader gekregen” – dateert van 1760. Die zal Van der Bunt „nooit” verkopen, zegt hij.

In hetzelfde schap staat een zesliterfles Brugerolle uit 1795, ter waarde van 138.000 euro. Die is wél te koop. „Zulke flessen nam Napoleons leger mee tijdens veldtochten. Bij een goede afloop namen ze dan een slok”, zegt Van der Bunt. „Dit is het laatste exemplaar ter wereld.”

Het is geen verzameling om uitsluitend naar te kijken – Van der Bunt heeft circa 150 flessen openstaan waar zijn bezoek van kan proeven. Cognac uit 1789 en 1810, bijvoorbeeld. „Cognac moet je niet drinken, maar nippen”, zegt hij streng. „Cognac neem je tot je. Leg het voorop je tong, niet slikken. Gewoon wachten en proeven, tot speeksel en cognac één geheel worden.”

Saillant detail: de cognacverzameleraar drinkt zelf niet. Of liever: nauwelijks. „Ik neem een nipje, maar daar blijft het bij. Mijn vrouw Ria drinkt iedere avond een glas wijn, ik krijg een kwart glaasje. Ik ben heel snel dronken, en dan val ik in slaap.”

Nog nooit heeft Van der Bunt een fles laten vallen. Eén keer is er, door toedoen van de elektricien, een fles gesneuveld. Die kostte zo’n duizend euro, de schade viel mee. Wat Van der Bunt erger vond, was dat zijn werkster een keer een fles die in de keuken stond, had afgestoft. „Een fles uit 1810! Ik heb niets gezegd, maar heb ontzettend kwaad gekeken en ben vervolgens mét mijn fles de keuken uit gestormd.” Van der Bunt kan – met terugwerkende kracht – nog boos worden over zo’n „stommiteit”. Flessen mogen „nooit, nóóit” worden afgestoft, legt hij uit. „That’s part of the magic. Op sommige flessen zit tweehonderd jaar stof.”

Hij heeft nooit de intentie gehad om zijn collectie te verkopen, zegt hij. Maar hij is 63, zijn vrouw is 65 en ze hebben geen kinderen of potentiële erfgenamen die in staat zijn voor de verzameling te zorgen. Hij moet de boel dus wel verkopen, zegt hij spijtig. Binnenkort laat hij enkele bijzondere flessen A.E. Dor cognac veilen. „Dan zie je ook wie potentiële kopers zijn voor de hele collectie.”

Dat zijn verzameling miljoenen waard is, had Van der Bunt lange tijd niet in de gaten. „Pas vorig jaar ontdekte ik de extreme prijzen die flessen op veilingen opbrengen. Ik had me nooit gerealiseerd dat zo’n fles zo’n goede investering was. Ik dacht: als het me oplevert wat ik heb geïnvesteerd, of iets meer, vind ik het mooi.”

Dat het iets meer wordt, is nog zwak uitgedrukt. Neem de flessen Rémy Martin die in 1938 werden gedronken bij een banket van koningin Elizabeth en koning George VI. Daar waren er 600 van. Hoeveel er over zijn, weet niemand. Van der Bunt heeft er drie. Gekocht voor 450 gulden, 800 gulden en 1.000 euro. Nu zijn ze per stuk 50.000 euro waard.

Zijn verzameling moet minimaal zes miljoen euro opbrengen. Hij maakt geen uitzondering, ook niet voor een liefhebber pur sang. „Ik weiger als filantroop te sterven”, zegt Van der Bunt. „Dat klinkt wat barbaars, maar ik blijf een koopman. Ik wil wel het gevoel hebben dat ik een goede deal sluit.”

Bekijk de collectie van Van der Bunt op www.oldliquors.com

    • Barbara Rijlaarsdam