Ruttie kleurt buiten lijntjes

In de rubriek Jong schrijven jongeren over jongeren en media. Meer columns en reacties op het blog nrc.nl/jong.

Maandag 20 februari, 19:30 uur, Nederland 3, één van de mooiste afleveringen van De Wereld Draait Door. „Dit is De Wereld Draait doorrrrrr”, en daarmee trapt Matthijs van Nieuwkerk af. De tafelheer is één van mijn twee lievelingstafelheren, zijn naam is Jan Mulder, hij geeft zo lekker ongegeneerd commentaar op alles. Zet daar tegenover Rutger Castricum als gast. Het contrast tussen ‘nieuw’ en ‘oud’ was fenomenaal.

Eerst wat geblablabla van „Ah, meneer Rottenberg, goedendag” en „Wie is hij? – Frénk van der Linden” over de Partij van de Arbeid. Daarna mocht Rutger Castricum zijn zegje doen over het boek dat hij heeft geschreven over Ibiza. Zijn clash met Rottenberg en van der Linden vond ik mooi. Ruttie (zo noem ik hem, voor het gemak) zoekt altijd de grens op, gaat er af en toe iets overheen maar zit er meestal bovenop. De journalistiek die Rutger bedrijft vind ik prikkelend, vernieuwend, provocerend, plagend, hier en daar stekend en vooral amuserend. De oude hap à la Felix Rottenberg en Frénk van der Linden vindt het afzeiktelevisie, cabaret en spreekt over een heuse ‘fatsoenskloof’ (whatever that may be?!), terwijl Rutger het terecht een generatiekloof noemt. Zij snappen die manier van journalistiek (nog) niet of willen het niet snappen.

Aan de manier van journalistiek van PowNed moeten we nog even wennen. PowNed schopt tegen de gevestigde orde en schudt Nederland weer even wakker op de momenten dat het nodig is. Er is een mediarevolutie gaande, want ik ga anders met media om dan Felix Rottenberg. Het hoeft niet netjes te zijn, buiten de lijntjes kleuren mag ook best. Het buiten de lijntjes durven kleuren is de kracht van de nieuwe soort journalistiek. En dat zijn we niet gewend na jaren van brave Jeroen-Pauw-en-Paul-Witteman-journalistiek.